Used...
09 Oct '05 - 03:18 by KoenVanavond was een best wel prettige avond in den beginnen...
Er zou voetballen zijn bij Nirvana maar helaas was dat niet mogelijk wegens een niet gekraakte satelietkaart, dus hebben we, enmasse, naar Duitsland - Turkije moeten kijken en de Turken hebben gewonnen, sorry Duitsland ;)
Daarna zou de beachparty bij Peanuts zijn maar vanwege het voetballen, of juist het uitblijven van voetballen?, was het helaas vrij rustig. Dj B-Man stond als een bezetene te draaien en het werd, voor de aanwezige import locals waaronder ondergetekende, toch nog heel gezellig. Langzaam begon het hele gezelschap een beetje af te druipen en een enkele die-hards, waaronder dus DJ B-Man, bleven. Op een gegeven moment wilde Martijn nog ff naar een andere kroeg dus ik werd ontvoerd en meegenomen. In Sekala aangekomen zijn we een paar kroegjes in geweest waar vrij weinig te doen was dus besloot Martijn de koers te verzetten naar Bonanza.
Op weg naar Bonanza zag ik een bekende auto staan met kinderzit, een minder leuke ervaring dus...
Waar ik bang voor was was dus waar, Liss zat bij Bonanza op een zaterdagavond om 2 uur, Eva was thuis bij de babysit.
We praten nog steeds over dezelfde Eva die ik dus al ruim 3 weken niet meer heb gezien.
Liss zat aan de bar met een paar egyptenaren en ik ben op haar afgelopen. Ik heb Liss verteld dat ik het erg laag vond dat ze hier zat, dat ze Eva weer ondergebracht of uitbesteed had aan een babysit, notabene op haar eigen vrije dag en dat het me erg teleurstelde dat ze geen contact had opgenomen met me ondanks dat ik haar gisteren toch heel duidelijk heb laten weten dat ik dolgraag Eva en haar weer zou willen zien. Het is toch niet gek dat, in de maanden dat je bij elkaar geweest bent, je je echt gaat binden aan zo'n klein prulleke wat nog nooit wat fout heeft gedaan? Dat Liss me als babysit heeft gebruikt heb ik Eva nooit kwalijk genomen, zoiets kun je Eva ook niet kwalijk nemen. Dat ik een stapje terug deed als Liss wel een keer thuis was voordat Eva in bed lag kun je mij wel kwalijk nemen. Maar goed; van fouten leert men (altijd te laat)...
Ik vroeg haar om morgen alle spullen terug te brengen die ze nog heeft liggen van me en heb haar toen meteen haar telefoon ter plekke afhandig gemaakt. In de ruil voor de spullen die nog bij haar liggen kan ze de contacten van de kaart terug hebben, het is tenslotte mijn telefoon en ik heb wat dat betreft wèl wat geleerd van haar vorige relatie...
Een maand lang, ruim een maand lang, ben ik aan het lijntje gehouden door Melissa. Ruim een maand lang heb ik haar laten spelen met mijn gevoelens maar ruim zes maanden lang heeft ze geprofiteerd van me. Ze kon me wel zien als ze in het restaurant het duurste van de kaart wilde of als ze jeuk had. Maar op momenten dat ik aangaf dat ik Eva (en haar) graag zou willen zien was er geen gehoor. En nu, nu is het eindelijk over!
Morgen komt ze mijn spullen terug brengen en kan ze lekker haar eigen gang gaan. Mag ze zoveel cyber-sms'en met Sherif en haar ex (sorry T., je bent dus niet de enige) als ze wil, mag ze haar moeder weer allerlei leugens vertellen zodat die ze weer om kan zetten in heerlijke roddels en kan ze doen en laten wat ze wil. Mij heeft ze er niet meer mee.
Ik hoop, en dat meen ik oprecht, ik hoop echt dat ze verdomme in gaat zien dat een kind geen gebruiksvoorwerp is maar dat er ook liefde en aandacht in gaat zitten in plaats van zo'n lieve kleine continu uit te besteden aan een kinderdagopvang en een babysit zodat deze 22 jarige "dame" haar goddelijke gang kan gaan met uitgaan en dergelijke. Ik hoop echt dat ze ooit haar verantwoordelijkheid zal gaan nemen voor haar keuze om de zwangerschap en geboorte volledig af te ronden. Ik hoop ook dat ze beseft dat een moeder toch wel degelijk vierentwintig uur per dag moeder is en niet als het haar ff uitkomt.
Ik ben gebruikt, big time, vette pech want ik was er zelf bij. Ik ken mijn eigen fouten, ik weet wat ik "verkeerd" heb gedaan en (nu dus) waarom ze gevlucht is. De verhalen in Nederland zullen waarschijnlijk zwaar anders zijn maar daar kan ik weinig aan doen. Het enige wat ik eraan kan doen is mijn verhaal geven. Om vast een paar van de vragen te beantwoorden:
Nee; er zijn geen foto's van haar blauwe plekken (want ze is niet mishandeld)
Nee; ze is niet zwanger (want ze is ongesteld geweest)
Nee; ik heb haar niet van de trap geschopt (ik zat op de bank te huilen)
Ja; ik heb de Ikea tas naar buiten gegooid (was verdomme mijn eigen gekochte spul wat ze meenam)
Ja; ze gebruikte me tot op vandaag (maar dat is over)
Ja; ze liegt tegen iedereen die het horen wil (zodat ze meer medeleven krijgt)
Ja; ik ben er stevig bij ingeschoten (maar ook daar was ik zelf bij en heb het toegestaan)
en helaas, Ja; ergens hou ik nog steeds van haar maar ik laat me niet langer voor de gek houden...
Hier een stuk wat ik reeds op 12 september heb geschreven maar nooit eerder heb gepost omdat ik, misschien tegen beter weten in, hoopte dat ze wèl oprecht van me hield en wèl bezig was om haar weg te vinden om terug te komen. Maar zoals ze me vanavond zei in een poging de telefoon te kunnen bemachtigen; "in die smsjes die ik verstuurd heb naar anderen zit geen gevoel, dat heb ik alleen bij jou..." en "Hij wilde cybersexen via de telefoon, ik niet. maar ik zei dat fantasietjes alleen spannend waren als je ze voor jezelf hield". (om er vervolgens wel in mee te gaan maar op tijd te stoppen want "anders zouden die drie maanden nog wel lang duren" voor ze weer in nederland was). Zelfs op dat moment, het moment dat ze wederom een schone lei kon krijgen bleef ze liegen...
Hoe vertederend... maar delen jullie nu maar mee in wat er in werkelijkheid hier gebeurde:
De afgelopen weken heb ik steeds lopen denken wat er toch allemaal zo vreselijk verkeerd is gegaan, zo verkeerd dat we er op de een of andere manier niet meer uit konden komen. Ik heb me duizenden vragen gesteld en heb een handje vol antwoorden gevonden. Het enige waar ik op terug kan vallen zijn de feiten die er liggen en als ik die bij elkaar op tel kom ik voor een lelijke conclusie voor mezelf.
Begin juli kwam Liss ene Moustafa tegen, een man die ik nooit heb gezien en ik heb mijn oordeel over hem en zijn doen alleen gebasseerd op wat Liss me vertelde en op de manier waarop ze deed in die tijd. Ik ben best een jaloers persoontje en, zeker in het begin, ben ik best voorzichtig geweest hier met dingen ondernemen maar ook op Liss en Eva. Een vreemd land het kostbaarste wat ik bij me had waren deze twee dames. Net in die periode is Liss' moeder hier gekomen en met haar kwamen ook nog enkele onafgewerkte issues uit Nederland mee.
Zowel Liss als ik waren heel erg opgewekt over haar komst en we keken er erg naar uit, nergens zag ik problemen in het verblijf van drie en een halve week hier maar dat bleek toch net wat anders te zijn dan dat het was. Liss' moeder was niet de persoon die ik uit mijn zes weken verblijf in Nederland kende, ze was anders en zowel Liss als ik hadden dat in de gaten. Liss en ik hebben er geregeld samen over gesproken en Liss heeft haar moeder zelfs gevraagd wat er speelde maar verder dan wat lichamelijks wat al een tijdje speelde was er verder eigenlijk niks. Toch klopte het verhaal niet helemaal. Zelfs een gesprek over haaien liep volledig uit de hand, de waterpijp die we hier hebben staan kreeg ik een berg commentaar op omdat er drugs in zouden worden gedaan, iets wat een hele grote no no in mijn leven is geweest en wat ik alleen heb getollereerd in mijn omgeving vanwege een medische indicatie van een familielid. Het klopte niet...
Ik heb Liss de vrijheid gegeven in die tijd die ze nodig had om te kijken wat er in hemelsnaam bij haar moeder speelde maar nergens was een vinger op te leggen en nu, ruim een maand later, nu denk ik dat ik toch wel een idee heb wat er speelde. Ik zal mijn "prognose" besparen, ik wil dat jullie zelf een idee vormen.
Tijdens één van onze gesprekken die we 's avonds hadden op ons balkon spraken Liss en ik over de opvoeding van Eva en werden onze verschillende standpunten tegenover elkaar gezet. Ik ben bevoorrecht geweest dat er altijd iemand thuis was om mij en mijn zusjes op te vangen als we terug kwamen uit school en Liss heeft dat zo eigenlijk nooit gehad. Liss vroeg me of dingen in haar verleden anders zouden zijn geweest als haar moeder wel thuis was geweest en ik heb daarop gezegd dat ik daar geen antwoord op kon geven, het was geen eerlijke vraag. Liss bleef aandringen en na diverse keren, behoorlijk forcerend vragen en het zelfs op de spits drijvend heb ik Liss gezegd dat het misschien wel anders zou kunnen zijn geweest maar dat ik niet achter mijn antwoord kon staan omdat ik de situatie verder niet kende. Maar logisch redenerend had het anders kunnen zijn als moeder thuis was geweest. Hier werd verder niks meer op gezegd. Ik merkte wel dat Liss' moeder steeds afstandelijker deed. In die tijd werd me ook verteld dat mijn internship zou eindigen. Na een klein weekje Liss' moeder in huis sprak ik Liss in de loop van de dag; Liss vertelde me dat ze die ochtend met haar moeder had gesproken en dat haar moeder had gehuild. Ze had een droom gehad waarin Liss haar een email had gestuurd om te vertellen dat ze geen contact meer wilde hebben met haar moeder, dat haar leven nu op touw was en haar moeder was overbodig. Dit had Liss bijzonder aangegrepen en mijn eerste en enige reactie was: Jij zou nooit je moeder vaarwel zeggen, je moeder is en blijft je moeder, wat je ook doet!
's Middags ben ik naar het strand gegaan om te gaan praten met Liss' moeder. Een heel moeizaam gesprek. Op een gegeven moment zei Liss' moeder, hevig emotioneel dat ik iets gezegd had wat ze nog niet eens meer kon uitspreken. Ze pakte haar spullen en liep weg. Ik ben achter haar aangelopen en bij de auto kwam het verhaal over Liss en mijn gesprek eruit; ik had gezegd dat Liss haar leven er anders uit had kunnen zien als haar moeder wel thuis was geweest dus haar moeder was schuld aan dingen die in haar verleden zijn gebeurt. Dat had ik nooit gezegd! Ik heb dat toen ook tegen Liss' moeder gezegd en heb haar toen ook verteld dat het verwijt wat ze me toegooide, dat ik een wig dreef tussen Liss en haar, absoluut niet waar was! Was ik het niet die juist de telefoon pakte en haar belde vanuit Egypte zodat Liss haar moeder kon spreken? Hadden mijn ouders en ik het niet zo kunnen regelen dat ze twee uur lang kon bellen met Liss vanuit mijn ouders huis? Had mijn vader niet geholpen haar een ticket te bezorgen op mijn verzoek bij gebrek aan credit card? Hadden we niet gezorgd voor een onderkomen in ons huis zodat ze hier kon blijven? Allemaal dingen die niet ter zaken deden, ik zou een wig proberen te drijven en ik probeerde Liss te claimen. Het gesprek werd, naar mijn gevoel, positief afgesloten maar bleek toch minder positief te zijn.
Toen ik mijn ongeluk hier heb gehad was Liss die dag met Eva en haar moeder naar Luxor. Ik heb Liss gesmst over mijn ongeluk en dat ze zich geen zorgen hoefde te maken. Liss haar batterij van haar mobiel was leeg dus we hebben die dag sumier contact gehad. Niet dat ik anders had verwacht want Liss' moeder had al aangegeven dat ik niet mocht sms-en naar Liss, Liss was aan het werk en dat was alleen maar storend. Pardon?? Iets wat altijd op prijs is gesteld mocht niet meer? Ik mocht ook de deur niet openzetten als Liss 's avonds volbeladen met tas en koffer terug kwam van haar werk, Liss was zelfstandig genoeg om dat soort dingen zelf te doen. Maar goed, terug naar de dag van het ongeluk/Luxor. Toen Liss 's avonds thuis kwam lag ik op bed, last van mijn rug, pijn in mijn hele rechtse zij. De eerste vraag die ik kreeg was: "Heb je de rekening van het ziekenhuis?"
Ik dacht dat ik gek werd; ik ben 's ochtends aangereden, mijn vriendin komt thuis en vraagt naar een rekening in plaats van hoe het met me gaat? Liss' moeder heeft nog niet eens geïnformeerd hoe het ging, ze heeft me alleen maar minachtend aan zitten kijken. Ik kreeg sterk de indruk dat ik een gezellig moeder/dochter dagje vergald had en dat Liss me niet geloofde. Later heb ik haar dit gevraagd en ze betwijfelde inderdaad of ik het ongeluk had gehad, tot ze de volgende dag de schrammen op mijn been en arm zag waar ik geland was.
Egypte en Liss' moeder was geen succes, er zijn diverse aanvaringen tussen haar moeder en mij geweest en in mijn ogen onterecht. Mijn/onze gastvrijheid werd niet op prijs gesteld en de plannen die we hadden om samen, als in Liss en ik, een keer 's avonds op stap te kunnen zijn nooit uit kunnen komen. Liss' moeder was geen babysit. In plaats daarvan mocht ik 's avonds thuis blijven bij Eva als Liss en haar moeder gingen wandelen of nog wat gingen drinken na een etentje... Onderwerpen tussen Liss en mij konden niet worden uitgesproken omdat we zelden alleen waren en omdat ik niet het gevoel had dat ik het huis moest verlaten, Liss' moeder was immers geen babysit.
Wat me nu is opgevallen, de laatste maand, is dat Liss' moeder voor haar komst Liss twee keer heeft gesproken via de telefoon, nu ze in Egypte is geweest belt ze met grote regelmaat maar alleen als Liss alleen is. Mijn ouders bellen eens of twee keer per week en dan 's avonds als we allebei aanwezig zijn, er werd zelfs rekening gehouden met de baravond van Liss haar werk, dan belden ze een dag eerder of later.
Ik onthoud me nogmaals van een prognose, ik geef toe dat Liss en ik veel discussies hebben gehad vanaf de tijd dat haar moeder hier is tot aan afgelopen woensdag aan toe. Ik geef ook toe dat die discussies zo hoog zijn opgelopen dat we er allebei machteloos van werden en dat dat onze relatie en manier van omgaan met elkaar niet beter hebben gemaakt. Het feit dat ik haar heb omgedraaid aan haar arm toen ze het gesprek afkapte heeft hier ook niet in mee geholpen, net zo min als ik haar laatst de mogelijkheid ontnam om de kamer af te gaan voor ons gesprek uitgesproken was. Maar ik betwijfel of ik een eerlijke strijd heb gestreden? Was dit wel te winnen en zou er nog hoop zijn?
Zo...
Zo is het gegaan, ik zal besparen hoe de afgelopen maand eruit heeft gezien. Ik heb er in ieder geval een heel stuk meer duidelijkheid op gekregen vanavond. Mij is nu, zeker na vanavond, veel meer duidelijk geworden. Blijkbaar is ze in staat om van alles te zeggen als het haar te benauwd word. Die benauwdheid is dus over. Koen zet een punt, een heel groot dik punt!
Koen is gebruikt en dat is over, tijd voor een nieuw leven.
Sorry mensen in Nederland dat jullie dadelijk weer overspoeld zullen worden met leugens, roddel en achterklap en mijn excuses aan iedereen die spullen voor Liss en Eva ter beschikking heeft gesteld of heeft toegestuurd/meegegeven naar Hurghada. En zeker ook mijn excuses aan degene(en) die mij, eerder, hebben willen waarschuwen maar nooit met concrete waarschuwingen zijn gekomen
Ik weet nu wie Liss is en ik heb medelijde met haar. Ik hoop dat ze vind wat ze zoekt en dat ze sterk en groot mag worden want dat is ze wel waard. Ook hoop ik dat ze ooit de moed krijgt om professionele hulp te gaan zoeken en dat ze de navelstreng eindelijk eens door zal knippen... Maar eerlijk gezegd betwijfel ik dat ze vind wat ze zegt te zoeken getuige het feit dat een intiem sms contact met haar vroegere "belager" wel kan terwijl ze zegt bang voor mij te zijn...
Ik neem de goede herinneringen van de eerste vier maanden met me mee en probeer lering te trekken uit de laatste drie maanden. Zoals iemand al eerder hier schreef: misschien een wijze les om personen te onderscheiden. Ik ben het niet helemaal eens met zijn zinsbouw, maar dat is mijn eigen koppigheid en een ieders vrijheid om dingen te denken en te schrijven...
En voor jou Meliss: wat ik gezegd heb in de afgelopen maanden is zeker waar. Je bent sterk, veel sterker dan je je voordoet en dan dat je denkt. Vorm je eigen ideeën, leef je eigen leven en maak je eigen keuzes. Maar als je je keuzes maakt sta er dan ook achter, da's wel zo fair...
Tijd voor een nieuw leven, tijd voor mezelf...
Wat een hele vervelende avond leek te worden (en waarschijnlijk ook voor je was), wordt nu waarschijnlijk een hele goede. Je hebt de knop omgezet!
Je ogen zijn geopend en (volgens mij) zie je de dingen nu zoals ze werkelijk zijn.
Ik blijf me verbazen over wat er allemaal is gebeurd en wat je hebt laten gebeuren, maar goed, als geen ander weet ik dat liefde hartstikke blind en stokdoof maakt!
Hou dit gevoel vast.....dan kun je waarschijnlijk gemakkelijker loslaten!
Trek je in ieder geval niets aan van wat er gezegd en geschreven gaat worden.
Dit is jouw verhaal, ik las het en vind het oprecht en eerlijk. Jouw waarheid is het enige hierin dat telt. Mensen die je echt kennen zullen dat weten (maak je daar dus geen zorgen over).
Probeer Liss ook verder niet te veroordelen op wat ze doet en laat, dat zou namelijk inhouden dat je haar niet loslaat. Het is haar leven en ze is er zelf verantwoordelijk voor. Ik snap echt wel dat dat erg moeilijk is omdat je je zorgen maakt over Eva....... maar je kunt alleen maar hopen dat Liss zich gaat realiseren wat het inhoudt om (een goede) moeder te zijn.
Het is inderdaad tijd voor een nieuw leven en voor jezelf. En, om met jouw woorden te spreken, als je keuzes maakt, sta daar dan ook achter......
Maak er dus wat van en pas goed op jezelf!
irma () (URL) - 09 Octubre '05 - 09:38
Pfff wat een verhaal Koen en wat een ellende.....Ik hoop dat de knop echt om is bij je, maar ik denk dat jij zo wel in elkaar steekt: over is over.
Veel sterkte, maak er wat mooiers van de komende tijd enne.... keep logging want je schrijft nog steeds heerlijk ! 8-O
Nicky (URL) - 09 Octubre '05 - 11:34
Het laatste deel van het verhaal kende ik al, het eerste nog niet, en jongen wat goed dat je er een punt achter hebt kunnen zetten.Ik hoop dat Liss haar prioriteiten op een rijtje zet, en het volledige moederschap op zich neemt zodat Eva onbezorgd op kan groeien tot een lieve meid die stevig in haar schoentjes staat.
Voor jou..only way is up from now on!
kus Nens xx
Nens (URL) - 09 Octubre '05 - 20:27
Mijn Maatje.Jij moest het kwijt.... we spraken er onlangs nog over.
Kattemeppers die mede lezen zullen je herkennen in je eerlijkheid.
En nu gas erop en die droom volgen menneke.
jouw cirkelzaagje ;-)
Liss als je dit leest..Denk eens heel goed na ...dan weet je wat jij Eva kan geven..iets wat jezelf nooit hebt gekregen in je jeugd.
zaagje - 09 Octubre '05 - 23:01