Sunday, Bloody Sunday
21 Feb '05 - 19:01 by Koen
Zondagmorgen - omstreeks 11 uur
Black en ik zitten inmiddels aan het ontbijt, haring en kibbeling (hoe krijgen we het weg) en verse pistolets met salami, kaas en brie. De senseo draait lichtelijk overuren en niet om de kater van de afgelopen nacht weg te drinken; zoveel hadden we immers niet gedronken.
Om 15 uur zouden we richting Nijverdal rijden voor een avondje karten en grillen maar zowel Black als ik hadden er niet echt zin in; gewoon lekker hangen, beetje de pc tunen en tv gapen, heerlijk toch?
Om 15.30 rijd ik naar het witte Brabant vanuit Baarn en om 17.30 ben ik thuis en duik ik meteen mijn bed in... (Finding Nemo tot 5.15 is toch vermoeiend blijkbaar). Om 20.15 belt Carolien dat ze op weg naar huis is en ze klinkt opgewekt door de telefoon, da's mooi... Om 20.50 belt ze weer dat ze er bijna is maar dat de auto wat vreemd loopt, de motor draait niet lekker en dreigt steeds af te slaan. Toch weet ze "huis" te bereiken en ik heb ondertussen de koffie klaar gezet. Na wat algemene vragen over hoe het wederzijdse weekend was komen we, via de hond, op het onderwerp: "De Verdeling".
Tsja; verdeelt zal er moeten worden... Carolien heeft nog steeds een andere woning op het oog en ik? Ik zie het inmiddels niet meer zitten om haar nog te vragen hier te blijven wonen. Ze moet het tenslotte zelf weten of ze voor een volledig ingerichte woning inclusief inbouwkeuken en tuin met parkeerplaats voor de deur kiest of voor een, net uit de woningverhuur komend, appartement wat kaal is...
Na wat heen en weer praten en wat touwtrekken heb ik besloten om dus helemaal van dit huis af te zien; 11 april is de laatste keer dat ik hier een voet heb binnengezet als bewoner, mocht ik nog terug komen naar Nederland (wat wel ooit in de planning zit) dan zoek ik wel weer wat nieuws. De hond gaat naar mijn ouders, daar is ze nu ook elke dag als wij zijn werken. De kat blijft bij haar. Mijn persoonlijke spullen zijn voor de 11e ingepakt en verhuisd naar... (??? waarschijnlijk Casa Mijn Ouders) en wat er blijft staan daarvoor krijgt Carolien de gelegenheid om mijn helft af te kopen; wil ze het niet dan zal ik, eind deze week, veelvuldig te vinden zijn op marktplaats.
Toch hou je van dit soort gesprekken, hoe goed ze ook verlopen, altijd een kater over volgens mij... Het maakt alles net een beetje tastbaarder en da's niet altijd even fijn. Ik ben zelf wel over een psychologische grens heen gegaan afgelopen avond en vandaag voel ik me dubbel; opgelucht aan de ene kant maar erg druk en leeg aan de andere kant.
Mijn andere oma (dus niet degene met de hersenbloeding die trouwens alweer een paar dagen thuis is uit het ziekenhuis) heeft afgelopen weekend van mijn ouders te horen gekregen dat we dus uit elkaar zijn en dat ik naar Egypte vertrek; dat soort dingen moet je schijnbaar timen om tegen een oma te kunnen zeggen (weer wat nieuws) en daar ben ik ff hen gegaan om wat tekst en uitleg te geven. Ze voelt zich nu ook gerust...
Hmmmzzzz
Tis weer een heel verhaal geworden; nu de muziek ff hard aan en koken. Ik denk dat ik vandaag Acda en de Munnik maar eens draai; "CD van jou, CD van mij, CD van ons allebei..."
;)
Tot Logs... jeetje Koen...je zou haast zeggen wederom een klein hoofdstukje afgesloten. Kan me voorstellen dat je aan de ene kant opgeluch en aan de andere kant een beetje leeg bent..Fijn dat Tirza een goed tehuis heeft, als je terugkomt uit Egypte staat iig die lieverd op je te wachten..ook wat waard toch? dikke kus, en sterkte met alle hoofdstukken die je nog af moet sluiten..
Nens xxx
Hang in there and keep smiling.
Cheers
Tasz
Black en ik zitten inmiddels aan het ontbijt, haring en kibbeling (hoe krijgen we het weg) en verse pistolets met salami, kaas en brie. De senseo draait lichtelijk overuren en niet om de kater van de afgelopen nacht weg te drinken; zoveel hadden we immers niet gedronken.
Om 15 uur zouden we richting Nijverdal rijden voor een avondje karten en grillen maar zowel Black als ik hadden er niet echt zin in; gewoon lekker hangen, beetje de pc tunen en tv gapen, heerlijk toch?
Om 15.30 rijd ik naar het witte Brabant vanuit Baarn en om 17.30 ben ik thuis en duik ik meteen mijn bed in... (Finding Nemo tot 5.15 is toch vermoeiend blijkbaar). Om 20.15 belt Carolien dat ze op weg naar huis is en ze klinkt opgewekt door de telefoon, da's mooi... Om 20.50 belt ze weer dat ze er bijna is maar dat de auto wat vreemd loopt, de motor draait niet lekker en dreigt steeds af te slaan. Toch weet ze "huis" te bereiken en ik heb ondertussen de koffie klaar gezet. Na wat algemene vragen over hoe het wederzijdse weekend was komen we, via de hond, op het onderwerp: "De Verdeling".
Tsja; verdeelt zal er moeten worden... Carolien heeft nog steeds een andere woning op het oog en ik? Ik zie het inmiddels niet meer zitten om haar nog te vragen hier te blijven wonen. Ze moet het tenslotte zelf weten of ze voor een volledig ingerichte woning inclusief inbouwkeuken en tuin met parkeerplaats voor de deur kiest of voor een, net uit de woningverhuur komend, appartement wat kaal is...
Na wat heen en weer praten en wat touwtrekken heb ik besloten om dus helemaal van dit huis af te zien; 11 april is de laatste keer dat ik hier een voet heb binnengezet als bewoner, mocht ik nog terug komen naar Nederland (wat wel ooit in de planning zit) dan zoek ik wel weer wat nieuws. De hond gaat naar mijn ouders, daar is ze nu ook elke dag als wij zijn werken. De kat blijft bij haar. Mijn persoonlijke spullen zijn voor de 11e ingepakt en verhuisd naar... (??? waarschijnlijk Casa Mijn Ouders) en wat er blijft staan daarvoor krijgt Carolien de gelegenheid om mijn helft af te kopen; wil ze het niet dan zal ik, eind deze week, veelvuldig te vinden zijn op marktplaats.
Toch hou je van dit soort gesprekken, hoe goed ze ook verlopen, altijd een kater over volgens mij... Het maakt alles net een beetje tastbaarder en da's niet altijd even fijn. Ik ben zelf wel over een psychologische grens heen gegaan afgelopen avond en vandaag voel ik me dubbel; opgelucht aan de ene kant maar erg druk en leeg aan de andere kant.
Mijn andere oma (dus niet degene met de hersenbloeding die trouwens alweer een paar dagen thuis is uit het ziekenhuis) heeft afgelopen weekend van mijn ouders te horen gekregen dat we dus uit elkaar zijn en dat ik naar Egypte vertrek; dat soort dingen moet je schijnbaar timen om tegen een oma te kunnen zeggen (weer wat nieuws) en daar ben ik ff hen gegaan om wat tekst en uitleg te geven. Ze voelt zich nu ook gerust...
Hmmmzzzz
Tis weer een heel verhaal geworden; nu de muziek ff hard aan en koken. Ik denk dat ik vandaag Acda en de Munnik maar eens draai; "CD van jou, CD van mij, CD van ons allebei..."
;)
Tot Logs... jeetje Koen...je zou haast zeggen wederom een klein hoofdstukje afgesloten. Kan me voorstellen dat je aan de ene kant opgeluch en aan de andere kant een beetje leeg bent..Fijn dat Tirza een goed tehuis heeft, als je terugkomt uit Egypte staat iig die lieverd op je te wachten..ook wat waard toch? dikke kus, en sterkte met alle hoofdstukken die je nog af moet sluiten..
Nens xxx
Nens (URL) - 21 Febrero '05 - 20:36
Heel herkenbaar. Heb afgelopen jaar dezelfde gesprekken gehad en eerlijk gezegd zit ik er nog middenin, huis moet nog verkocht, etc etc. Het doet toch nog steeds pijn om hier samen over te praten, hoewel het ook beter is dat we uit elkaar zijn...moeilijk blijft het wel!Tara (URL) - 21 Febrero '05 - 21:48
Hey alles goed? wanneer vertek je eigenlijk naar Egypte?Tara - 22 Febrero '05 - 14:43
Tja het blijft vervelend, maar of je nu echt de CD's die je moeder je ooit hebt gegeven moet meenemen... misschien is het beter om die aan Carolien te geven grinnik... CD van jou, CD van mij, CD van ons allebei, maar gekregen van mijn moeder (met vreselijke smaak), van mijn moeder dus ook van jou... (devil)Hang in there and keep smiling.
Cheers
Tasz
Tasz (URL) - 22 Febrero '05 - 21:36