Ook hier momenteel komkommertijd, niet omdat er geen toeristen zijn of dat het niet gezellig is in Hurgharda ofzo, maar omdat ik zelf nog steeds niet vooruit kan waarvan ik stevig baal. De ergste pijn is uit mijn rug, ik kan weer vrij bewegen maar op het moment dat ik Eva uit haar bed moet tillen omdat ze weer moeilijk in slaap kan komen en steeds ligt te huilen dan kan ik mezelf ongeveer een schone luier aantrekken. Kort samengevat en in oer hollandse taal uitgedrukt; mijn rug is nog steeds kut en dat belemmert me in het afmaken van mijn divemaster cursus omdat ik zeker nog een keer met een fles op mijn rug het water in moet. Ik zou echt wel willen dat die pijn wat zou zakken. Maar positief bekijken zoals we het steeds blijven doen; elke dag word een beetje beter en zo gauw het net kan begin ik dus weer aan mijn cursus als ik terecht kan in het schema van het divecenter. Momenteel vul ik mijn dagen met klein huishoudelijk werk, het onderhouden van mijn sociale contacten (kroeghangen heet dat ook wel) en achter de pc hangen. Niet erg motiverend gezien we thuis geen internet hebben en ook de zenders arabië 1, 2 & 3 komen me inmiddels wel de keel uit. (Arabië 3 heeft trouwens alleen geluid en geen beeld). Ik moet nog steeds de buurman vragen of we een satelietschotel op het dak mogen plaatsen maar de goede dokter is zelden thuis.Mocht ik hem, voor het einde van de week, nog niet aan hebben kunnen schieten dan zal ik hem wel eens gaan bellen hoe hij hier tegenover staat. Op zich zie ik er geen probleem in; heel Hurghada heeft van die overmaatse soepkommen op het dak staan dus zal dat hier ook wel mogen.

Eva heeft even een moeilijke periode met haar kiezen en haar wil om vrij te bewegen wat haar lichaam nog niet helemaal toestaat. Ze wil overal gaan staan en lopen alleen moet ze daar wel hulp bij hebben. Laatst hebben we geprobeerd om haar buggy als rolator voor haar te gebruiken maar het dametje heeft heel goed door dat ze nog te jong is voor een rolator dus dat was eng. Verder heeft ze vandaag voor het eerst een dag doorgebracht op het nieuwe kinderdagverblijf en wat ik van Liss heb begrepen was het afscheid nogal heftig. Gelukkig is ze later bij gedraaid en heeft ze heerlijk met de andere kinderen kunnen spelen. Liss pikt haar op als ze terug komt van kantoor net voor ze haar volgende bezoeken van vandaag moet doen. Dan gaat Eva weer naar het strand om nog lekker een middag met oma door te brengen die inmiddels ook een aardig krokant korstje begint te krijgen. Ik betwijfel of ze wel netjes haar burka draagt op het strand,.. ;)

Tsja, en dan Liss, de "onzichtbare dame" zoals ik haar momenteel het beste kan omschrijven naar jullie toe. Ik heb gelukkig de eer dat ik haar elke avond nog minimaal een half uurtje zie voor het slapen gaan maar het tourleader-schap neemt nogal wat tijd in beslag. Het is ook behoorlijk aanpassen momenteel. In de tijd dat Liss aangenomen is is er één collega van haar ziek terug naar nederland gegaan en een andere collega is overgeplaatst naar Sharm el Sheikh. Dat houd dus in dat haar agende even extra vol gepland is en dat ze moet rennen om overal op tijd te komen. Ook het feit dat ze nog geen eigen auto heeft speelt natuurlijk mee; ze verliest met regelmaat een aantal minuten omdat haar chauffeur "Michel", zoals hij zich zelf laat noemen door Liss want James vond hij afgezaagd, niet steeds voor de hotels kan komen door de aanslagen in Sharm. Bij de meeste hotels is een stopverbod ingesteld voor auto's wat inhoud dat Liss regelmatig 5 minuten door de brandende zon, gekleed in een donkerblauwe rok, bloes en gillet met koffer en handtas moet lopen tot ze bij de ingang van het hotel is. Maar; waarschijnlijk (enshala) krijgt ze vandaag haar auto; de rijbewijzen zijn sinds zaterdag in Hurghada dus er zijn geen belemmeringen meer en we rijden nu legaal, eindelijk ;)
Ik heb Liss al twee keer betrapt met de laptop op haar schoot om een logje te schrijven zodat mensen in het bekende (tsja, wij zitten "in den vreemden" in jullie ogen) weten hoe het met haar gaat. Alleen een writersblok, teveel impressies van haar werk en de wil om de kostbare tijd met haar moeder door te brengen voor de dagen dat ze hier nog is beperken haar in literaire uitspattingen op dit weblog.

Menig lezer heeft dit al via email kenbaar gemaakt dat het gemis van Liss op het weblog niet ongemerkt voorbij is gegaan en we vinden dit ook erg vervelend. Maar goed, ter zijner tijd zal er wel weer een stukje uit Liss haar vingers hier op dit log komen staan. Nog steeds geduld houden, dat is mijn devies aan de lezers...

Tot Logs... (h)

Gatver! Rugellende en daarom niet duiken.. ik voel met je mee! Ik heb oorellende en daarom niet duiken...
Geduuuld dus maar... (ik hoop van het weekend weer te gaan..)
Succes ermee!

Saskia () (URL) - 02 Agosto '05 - 13:32