Donderdag 21 februari 2008
Den Hellemonder
God schiep de lucht, de zee en het land,
De mens, het dier en ook de plant.
Maar zijn grootste creatieve wonder,
Dat was toch wel: Den Hellemonder!
Grappig is dat; dan ben je al een paar jaartjes uit Helmond weg, hebt een heeeeeeeeeeel klein stukje van de wereld gezien en beleefd en toch krijg je een glimlach als je zoiets leest. Ik denk dat je roots altijd nog wel deel uit maken van je zijn en worden; ik voel mezelf nog steeds een "Hellemonder".
En verder...?
Verder is het leven erg goed leefbaar hier in Zwitserland.
Er zitten een paar veranderingen aan te komen en nog een paar bezoeken van vrienden uit Duitsland en Nederland, nog een reisje naar Egypte (YESSS!!!) en we gaan onze kentekens omruilen: in plaats van "LU" gaan we over op "SZ" 
Dat zal ik even uitleggen...
In Zwitserland zijn de kentekens gebonden aan het kanton (provincie) waarin je woont. Elk kanton heeft zijn/haar eigen regeltjes net als trouwens elke gemeente wat dat betreft. Maar ook zijn de belastingen kanton en gemeente gerelateerd. Momenteel zitten we dus in kanton Luzern en we gaan, per 01.07.2008, naar kanton Schwyz (spreek uit als Schwiets).
Waarom?
Lang verhaal maar zal het kort proberen samen te vatten.
Astrid en ik hebben het graag gezellig, gezellig in de woning en gezellig buiten de woning. Afgelopen zomer hebben we met kleine regelmaat Caiperinã-parties en BBQ-nights gehad en ook in de winter hebben we graag mensen voor een weekendje "klieren-in-de-sneeuw" over de vloer. We hebben erg goed contact met de meeste buren en daar zit nou net het probleem: niet alle Zwitsers zijn zo sociaal ingesteld zeg maar. We wonen momenteel in een appartementencomplex met 4 woningen. Wij wonen op de eerste etage en op de bovenste etage woont een vrouw die wij, liefkozende, "de heks van Buchenweg" noemen...
Een vrouw van midden veertig, alleenstaand, drie honden, hondenpsychiater en contact gestoord.
Als er ergens een borrel is of een avondje vorkje prikken dan zijn de eerste drie etages vertegenwoordigd maar de heks is er nooit bij. En nou heeft de heks dus een probleem met ons bloemenperkje, en met onze satelietschotel, en met onze parkeer gewoonten, en met de bezoekjes van buitenlandse auto's hier, en met onze kerstversiering, en met... (ik kan nog even doorgaan).
Nou is dat op zich nog niet zo'n reuze probleem als ze zich gewoon bij Astrid (die ze elke ochtend ziet) of bij mij even zou melden. Dan konden we het uitleggen of veranderen àls er al een probleem zou zijn. Maar nee, zei niet: zei gaat direct naar onze verhuurder die ons dan, op zijn beurt, weer een officieële brief moet sturen dat we onze schoenen bij de voordeur hebben staan en ons uit meent te moeten nodigen van wéér een avond op zijn buro voor een "reprimande".
Nou vind ik alles wel leuk en aardig maar het begint toch langzaam een beetje mijn keel uit te hangen en bij Astrid was de maat al lang bereikt. Dus zijn we op zoek gegaan naar een andere woning, iets dichter bij Astrid's werk en wat dichter aan het water, zonder al te veel mensen om ons heen zodat we lekker ongestoord onszelf konden zijn en ik wilde ook nog wat bergen zien.
Na diverse woningen te hebben bekeken in verschillende stijlen en op verschillende locaties hebben we dan nu onze droomwoning, tenminste: zo lijkt het, te hebben gevonden: een twee-onder-één-kapper, op 650 meter hoogte, in een dorpje met 900 inwoners op 24 kwadraat kilometer, 250 meter hemelsbreed verwijderd van het vier-woud-steden-meer en 30 minuten van Astrid's werk!
Op dit moment is het huis nog in aanbouw, per 1 juli moet het opgeleverd worden.
Lekker met tuin, grote woonkamer, veel kelders, drie slaapkamers en een hele grote open zolder die ingericht zal worden als Astrid's speelkamer
Dus alles word weer zonniger hier 
Tot zover, heb inmiddels redelijk blauwe vingers en ik moet nog wat werken ook nog vandaag: tot de volgende, tot logs!
Den Hellemonder
God schiep de lucht, de zee en het land,
De mens, het dier en ook de plant.
Maar zijn grootste creatieve wonder,
Dat was toch wel: Den Hellemonder!
Grappig is dat; dan ben je al een paar jaartjes uit Helmond weg, hebt een heeeeeeeeeeel klein stukje van de wereld gezien en beleefd en toch krijg je een glimlach als je zoiets leest. Ik denk dat je roots altijd nog wel deel uit maken van je zijn en worden; ik voel mezelf nog steeds een "Hellemonder".
En verder...?
Verder is het leven erg goed leefbaar hier in Zwitserland.
Er zitten een paar veranderingen aan te komen en nog een paar bezoeken van vrienden uit Duitsland en Nederland, nog een reisje naar Egypte (YESSS!!!) en we gaan onze kentekens omruilen: in plaats van "LU" gaan we over op "SZ"
Dat zal ik even uitleggen...
In Zwitserland zijn de kentekens gebonden aan het kanton (provincie) waarin je woont. Elk kanton heeft zijn/haar eigen regeltjes net als trouwens elke gemeente wat dat betreft. Maar ook zijn de belastingen kanton en gemeente gerelateerd. Momenteel zitten we dus in kanton Luzern en we gaan, per 01.07.2008, naar kanton Schwyz (spreek uit als Schwiets).
Waarom?
Lang verhaal maar zal het kort proberen samen te vatten.
Astrid en ik hebben het graag gezellig, gezellig in de woning en gezellig buiten de woning. Afgelopen zomer hebben we met kleine regelmaat Caiperinã-parties en BBQ-nights gehad en ook in de winter hebben we graag mensen voor een weekendje "klieren-in-de-sneeuw" over de vloer. We hebben erg goed contact met de meeste buren en daar zit nou net het probleem: niet alle Zwitsers zijn zo sociaal ingesteld zeg maar. We wonen momenteel in een appartementencomplex met 4 woningen. Wij wonen op de eerste etage en op de bovenste etage woont een vrouw die wij, liefkozende, "de heks van Buchenweg" noemen...
Een vrouw van midden veertig, alleenstaand, drie honden, hondenpsychiater en contact gestoord.
Als er ergens een borrel is of een avondje vorkje prikken dan zijn de eerste drie etages vertegenwoordigd maar de heks is er nooit bij. En nou heeft de heks dus een probleem met ons bloemenperkje, en met onze satelietschotel, en met onze parkeer gewoonten, en met de bezoekjes van buitenlandse auto's hier, en met onze kerstversiering, en met... (ik kan nog even doorgaan).
Nou is dat op zich nog niet zo'n reuze probleem als ze zich gewoon bij Astrid (die ze elke ochtend ziet) of bij mij even zou melden. Dan konden we het uitleggen of veranderen àls er al een probleem zou zijn. Maar nee, zei niet: zei gaat direct naar onze verhuurder die ons dan, op zijn beurt, weer een officieële brief moet sturen dat we onze schoenen bij de voordeur hebben staan en ons uit meent te moeten nodigen van wéér een avond op zijn buro voor een "reprimande".
Nou vind ik alles wel leuk en aardig maar het begint toch langzaam een beetje mijn keel uit te hangen en bij Astrid was de maat al lang bereikt. Dus zijn we op zoek gegaan naar een andere woning, iets dichter bij Astrid's werk en wat dichter aan het water, zonder al te veel mensen om ons heen zodat we lekker ongestoord onszelf konden zijn en ik wilde ook nog wat bergen zien.
Na diverse woningen te hebben bekeken in verschillende stijlen en op verschillende locaties hebben we dan nu onze droomwoning, tenminste: zo lijkt het, te hebben gevonden: een twee-onder-één-kapper, op 650 meter hoogte, in een dorpje met 900 inwoners op 24 kwadraat kilometer, 250 meter hemelsbreed verwijderd van het vier-woud-steden-meer en 30 minuten van Astrid's werk!
Op dit moment is het huis nog in aanbouw, per 1 juli moet het opgeleverd worden.
Lekker met tuin, grote woonkamer, veel kelders, drie slaapkamers en een hele grote open zolder die ingericht zal worden als Astrid's speelkamer
Dus alles word weer zonniger hier
Tot zover, heb inmiddels redelijk blauwe vingers en ik moet nog wat werken ook nog vandaag: tot de volgende, tot logs!
]]>