Druk, da's het zeker...
De laatste dagen alleen op de boot doorgebracht met leuke en uitdagende duiken. Erg gezellig maar ook behoorlijk uitputtend, dus veel problemen om in slaap te komen heb ik niet echt ;)

Gisteren was DE dag van de verhuizing. Nou moet ik hier even aan toevoegen dat de oude huisbaas weer ff een "helder" moment had: twee dagen geleden sprak hij me 's ochtends, toen ik in de taxi stapte om naar het divecenter te gaan, aan. Hij wilde dat ik de laatste tien dagen van oktober af zou rekenen. Fair; hij heeft er immers recht op dus dat was geen probleem. Aangezien ik lichtelijk in een staat van haast verkeerde, de taxi stond immers te wachten, dus sprak ik af dat ik 's avonds zou bellen als ik op weg terug naar het appartement was zodat we elkaar konden treffen. Zo gezegd, zo gedaan: ik zat in de taxi op weg naar het appartement en belde de huisbaas op dat ik over 10 minuten zou arriveren en dat ik een klein uurtje later weer een afspraak had, of we elkaar in die tijdspanne konden treffen. Tot mijn verbazing wilde hij toen ineens geen vijfhonderd pond maar twee duizend pond hebben...
Sow! Da's een verschil!
Als ik geen tweeduizend pond zou betalen zou hij de poort naar de voordeur niet van het slot halen tot ik het geld betaalde. Om een lang (en lelijk) verhaal kort te maken; na veel op en neer geschreeuw en met dank aan de interventie van zijn vrouw die nog wel wat gezond verstand had, heeft hij de poort toch geopend en kon ik mijn huis weer in. Gisteren ben ik dus verhuisd wat ook weer enkele complicaties met zich mee heeft gebracht... Had ik anders verwacht? Neu, niet echt meer... maar je word er wel hondsmoe van.

Toen gisteren Mohamed met de pickup kwam om de spullen te verhuizen heb ik nog gevraagd of het nieuwe appartement inmiddels bewoonbaar en klaar was: volgens zijn bronnen wel... Weinig hoopgevend dacht ik nog, ik was er een dikke week geleden met pa en ma nog geweest en toen leek het wel alsof er nog niks was gebeurt in het appartement, maar ach, veel keuze had ik niet. Dus aangekomen bij de nieuwe hut krijg ik de sleutels in mijn hand gedrukt en loop ik naar de deur van de woning, open de deur en zie... Dat er nog geen zak is gedaan... :(
De keuken staat in de woonkamer, ongeschilderd en ongeassembleerd zonder werkblad, het badkamermeubel is nog niet geschilderd, de muren zijn nog niet bijgewerkt of geverfd, de heater staat keurig netjes in een slaapkamer in plaats van dat ie op zijn plek in de badkamer hangt dus warm water is er ook niet... al bij al: ZUCHT!
Ik heb toen maar besloten om mijn zut allemaal op een slaapkamer te mikken, in te stappen in de pickup en mezelf naar Peanuts te laten brengen voor de haloweenparty, die overigens wel erg gezellig was samen met de mensen van het divecenter.

Afgelopen nacht heb ik dus op de grond geslapen in mijn nieuwe appartement op mijn eigen matras, gelukkig had ik genoeg gedronken om meteen weg te zijn. Vandaag weer een pittige dag gehad op het divecenter want er stonden drie duiken op het programma: een diepe duik, een scooter-duik en een wrak duik. De eerste twee waren probleemloos maar de derde bracht een verrassing met zich mee, aangenaam welliswaar maar toch ook tricky. We hadden gevraagd om ons op het wrak van "Excalibur/Susanna" te droppen, een duikboot (waar duikers mee rond gevaren worden) die tien jaar geleden vlam vatte in de haven van Hurghada en die buiten de haven is gezonken. Op zich niet heel spectaculair maar wel leuk met een duikdiepte van 22 meter. Toen wij echter het touw naar beneden volgde naar het wrak (er zit eigenlijk geen touw op de "Excalibur/susanna") zagen we vanaf een metertje of 15 een paar mitrailleurs staan op het dek van het schip wat op haar zijde lag. Mitrailleurs op een duikboot??? We waren dus gedropt op de torpedojager "El Mina", met een duikdiepte van 32 meter!
Wel een hele mooie en leuke duik gehad, alleen hadden we nog zo verdomd weinig bodemtijd na de twe voorgaande duiken die we hadden gedaan... LOL

Zo; jullie zijn weer bij.
Ik ga nu aan de koffie bij Peanuts (kan immers nog geen water koken thuis). Morgen een dag vrij dus ff naar het hyperbaraccentre om een duikmedische verklaring te halen en nog ff poetsen in mijn oude hut. De updates zullen wat schaarser worden omdat ik de eerste weken nog zonder internet zit, helaas...

Als ik weer internet heb, of het duurt me te lang, zien jullie me weer verschijnen.

Tot dan, tot logs

ff kijken, waar zal ik beginnen?
Ze heeft gemaild! LOL

Geintje; ff serieus dus...
Vandaag weer een lange maar vlotte dag op het divecenter, twee duiken gemaakt, eentje op Umm Gumar en de tweede op Fanadir South (waar ze vanavond ook de nachtduik hebben). Helaas niet veel van het onderwaterleven kunnen genieten omdat Rowan en ik onze handen letterlijk en figuurlijk vol hadden ;). Heeeeeeeeeel misschien staat er aanstaande zaterdag nog een leuke trip op het programma: als we "vrij" kunnen krijgen willen we naar Marsa Alam om de haaien eens met een bezoekje te vereren. Mocht het zo zijn zorg ik dat de batterijen van de digicam vol zijn en dat ik het onderwaterhuis meeneem!

Pa en ma zijn dus weer veilig in Nederland (net als H & M; leuke afkorting) en beginnen zich weer aan te passen aan het heerlijke klimaat aldaar ;)
Ik blijf voorlopig nog even hier; zeker omdat Irma vandaag heeft bevestigd dat ze de 3e december hier Hurghada weer onveilig komt maken!

Voor de rest?
Ik is moe, ga een badje pakken en dan lekker verder in de Da Vinci Code (Bernini is uit btw) dus menschen uit Nederland: Breng Boeken!!!

Tot laters, Tot Logs...

En toen werd het stil in Hurghada...
Na vijf dagen het gezelschap van pa en ma hier te hebben gehad is het moment van afscheid vandaag toch gekomen. Een dubbel gevoel, dat zeer zeker. Ma heeft de afgelopen dagen bij diverse personen eens gepolst hoelang ze al in Egypte waren en hoelang dat ze wilden blijven en dat viel haar toch stiekem best zwaar. Ook ik heb het idee hier een paar jaar door te brengen, zolang als het leuk is en leuk blijft (het leuk worden gaat nu zo ongeveer beginnen eerlijk gezegd). Ma had stiekem dus gehoopt dat ik in januari ofzo mijn koffers weer definitief in Nederland zou parkeren, maar dat zal dus zo niet zijn; tijdelijk is zeer zeker een optie.

Dus vandaag gingen de gesprekken hoofdzakelijk over de plekken die ik ze graag had willen laten zien maar vanwege gebrek aan vervoer niet heb kunnen laten zien, hoe goed het voor pa en ma was om de mensen in mijn directe omgeving eens te hebben ontmoet (de gezichten bij de namen zeg maar) en over een betaalbaar onderkomen voor een eventuele korte trip van een weekje ofzo. Positief dus.

Het afscheid was pittig, de nodige tranen aan alle zijden, maar het hoort erbij en we weten dat het tijdelijk is. Rond januari zal ik weer even in Nederland zijn en wie weet; zie ik voor die tijd nog familie hier. Vrienden kom ik zeker nog tegen: Mo is vandaag geland en ook Caatje (nee, niet lino) en Irma komen eind november even binnenvallen.

Hopelijk hebben ze een goede vlucht gehad en schrikken de mensen in Nederland niet van de tint die mijn ouders nu hebben ;)
Het was kort maar heftig, erg leuk en we hebben leuk en goed kunnen praten. Doen we nog een keer over!

@ H: ik hoop dat ie een beetje past en ben benieuwd naar je mailtje ;)

Tot Logs

Laat, maar meer dan de moeite waard...
dank je, ...en tot de wandeling dan maar?

Pfoe, het kwam er maar niet van de afgelopen dagen...

Het snorkelen dus: 's ochtends bij het hotel van pa en ma om ze op te pikken en mee te nemen naar Sunrise hotel. Handdoekjes mee, paar flesjes water en wat snoepjes in de tas en jawel; de ouders en hun medereizigers waren klaar voor vertrek. Aangekomen om het divecentre nog even de laatste dingen geregeld zodat we een lekkere ontspannen dag aan boord van de boot hadden.

Ma in haar nieuwe badpak, wat ze de avond van te voren in El Gouna had gekocht, pa in de schaduw, zoals het hoort. De eerste plek leende zich niet echt voor snorkelen maar de tweede divesite maakte alles meer dan goed. De lunch was goed verzorgd, zoals gewoonlijk, en het was een schitterende dag. Na afloop nog opgeruimd en pa en ma weer in de auto gemikt om terug naar het hotel te rijden. Allemaal behoorlijk moe, op pa na die een heel eind had bij kunnen slapen aan boord van de boot ;)
Er werd besloten om te ff te gaan badderen en 's avonds in het hotel te eten. Niet erg hoogdravend maar dat was ook niet te verwachten; ma lag al voor het eten te slapen want een dag snorkelen is inspannend LOL. Na het eten nog een kop koffie in de lobby en ben ik naar huis gegaan.

Zondag:
Pa en ma naar de kerk hier in Hurghada.
We hebben in Hurghada, naar mijn weten, één koptische kerk (christelijk/katholiek wil ik ff in het midden laten) en pa wilde graag zo'n viering bij wonen. Om 8 uur zou de mis beginnen volgens de receptionist en eigenlijk was het de bedoeling dat ik hem wegbracht alleen was dat, vanwege het ontbreken van vervoer, niet mogelijk dus zijn ze met een taxi gegaan. Wat ik begrepen had van de verhalen van pa en ma is dat het een behoorlijke chaos is maar wel leuk om eens mee te maken. Ik ben, nadat ik klaar was op het divecentre, weer naar hun hotel te gaan voor een avondje "Koen". Ze wisten inmiddels dat ik met regelmaat 's avonds bij papa Paul eet in Nirvana maar ook dat Peanuts wilde ze dan wel eens zien. Dus vanaaf een etentje Peanuts! Gezellig zitten eten met zijn drietjes, ze hebben de mensen die er regelmatig komen of werken leren kennen en de sfeer was heerlijk ontspannen. Natuurlijk werd er hier of daar ff een pijnlijk onderwerp aangesneden maar ach, wat verwacht je als we elkaar vier dagen kunnen zien?

Rond elf uur heb ik ze weer in een taxi gezet en ben ik nog heel ff terug gegaan. Vanavond haal ik ze op voor "het laatste avondmaal" en morgen vliegen ze (helaas) alweer naar Nederland.

... update volgt

Gisteren kwamen pa en ma dus aan in het hotel. Direct vanuit het divecenter ben ik naar ze toe gegaan en na een overweldigend weerzien, een buffet en 3 flessen rode wijn (nee, ik geen slok) was het tijd voor pa en ma om te gaan slapen. Een leuke avond dus!

Vandaag mocht ik een open water mee assisteren met Erik; erg leuk! Erik geeft echt op een prachtige manier les en volgens mij hebben we best dezelfde humor: het water in het zwembad was stervens koud (schaam: wel 22 graden) en we besloten er maar een "hollandse duik" van te maken. Er zijn tenslotte maar twee soorten duikers: Duikers die in hun pak pissen en duikers die liegen dat ze het niet doen ;) Na ruim 2.5 uur in het water had ik het dus ècht zo koud dat ik serieus aan het rillen en bibberen was dus ben ik uit het water gegaan en, in mijn duikpak, in de zon gaan liggen. Toeristen aan het zwembad keken maar wat verbaasd: een volwassen kerel in het heetst van de dag in een volledig duikpak die lag te vernikkelen van de kou.

Op tijd bij het divecenter weggegaan en naar pa en ma toe; die lagen (roodverbrand) aan het strand. Na de douche ceremonie zijn we in de auto gestapt en naar El Gouna gereden voor een avondje tegenstrijdigheid. Pa vergeleek El Gouna met de Efteling alleen hoef je in deze "Efteling" geen toegang te betalen ;) Later zijn we terug gereden naar Dahar en heb ik de ruïne laten zien waar ik nu woon (Tsja, een week de ramen open en geen puf om op te ruimen, maar ma vond het wel typisch bij me passen... thx for the compliment ma) om daarna door te gaan naar Nirvana voor de wekelijkse bbq.
sjattie; ik wil nieuwe coco, mijn kussen ruikt niet meer lekker -x- imj
Een geslaagde avond al bij al dus.

Nu op naar mijn nestje; morgen weer op tijd op want ik ga verder met de ow-cursus en pa en ma moeten gaan snorkelen. Let's hope that the wind will calm...

Sorry voor het beknopte logje, maar mijn luikjes vallen dicht en ik moet nog een beetje opwarmen na vanmorgen <schaam>
Tot snel, tot de volgende, tot logs dus

... en dat meen ik



Morgen meer over pa en ma, degene voor wie dit logje bedoeld is weet dat zelf wel... thx -x-

Tot logs; de schrijver gaat plat

Vandaag weer een dag divecentre gehad (word eentonig hè?) ;)

Morgen word een drukke dag; eerst een aantal gasten ophalen bij twee hotels, dan mee op de boot en drie duiken staan er gepland. Dan snel naar huis, douchen en omkleden (misschien heel ff plat) en wachten op een telefoontje van pa en ma dat ze zijn geariveerd in Hurghada; dat zou rond een uurtje of acht moeten zijn schatten ze zelf. De verhuizing heb ik zelf even een klein beetje uitgesteld; ik ben te moe om ook nog us een keer de hele avond huisraad te gaan sjouwen en de volgende morgen weer vol aan de gang te gaan. Heerlijk dus...

De huisbaas heeft er gelukkig wel begrip voor; hij weet ook pas sinds een paar dagen hoe hier de vork in de steel zit omdat zijn vrouw 4 dagen geleden aan me vroeg hoe het met "Miss Liss and Eva" ging en wanneer ze weer terug kwamen. Ik heb haar toen verteld dat dat niet meer ging gebeuren en vol verbazing en ongeloof keek ze me toen aan. Duidelijk geschrokken en een kleine tien minuten later hoorde ik de auto van de dokter de straat binnenkomen, hij stond direct bij me aan de deur en ineens in een hele andere houding dan dat hij de afgelopen weken hier voor de deur heeft gestaan. Ach, voor somige mensen lijkt fatsoen misschien een vreemd iets en anderen zijn alleen tijdelijk fatsoensloos, gelukkig was het bij de dokter geen blijvend geval in tegenstelling tot anderen in mijn omgeving (en verder verwijderd).

Zaterdag heb ik vrij; kan ik mooi met pa en ma (en de rest van hun rond-reis-groep) een dag gaan spenderen. Ik heb al enkele plekken op mijn verlanglijstje staan om ze te laten zien en daar kijk ik naar uit. Pa en ma hebben aangeboden te helpen met verhuizen, maar dat spreken we nog wel ff door als we elkaar hier zien.

Bij het divecentre begint alles al hele serieuze vormen aan te nemen; er is een opzet gemaakt hoe en wat er allemaal nog moet gebeuren en een planning binnen welke termijn het ongeveer moet gebeuren. Je hebt natuurlijk niet alles in de hand en cursussen die begeleid moeten worden moeten ook maar net komen hè? Er hangt wel een heerlijke sfeer daar en ik voel me ècht al thuis al ben ik nog niet alles meester in het systeem wat ze bij Voodoo hanteren, maar al doende leert men en men wil ook graag wegleren. Dus ik heb er weer helemaal vertrouwen in!

Nou moet ik Nens nog ff feliciteren met het kleine schoppertje wat ze gevoeld heeft; geniet van je tijd meis!

Ik weet het; het is haast schandalig maar ik ben nu zelfs te lam (in de zin van moe, niet van de alcohol) om vanaaf nog naar peanuts te gaan, ik ga zo meteen lekker plat om morgen weer om 6.30 naast mijn bedje te staan... Heerlijk!

Tot Logs

Vandaag, sinds lange tijd, eindelijk weer eens nat geworden! Ongeloveloos!!
Twee duiken gemaakt om te assisteren bij een open water cursus, dus lekker bezig geweest. Heerlijk dit soort ervaringen. Vanavond had ik afgesproken met Denise om ff wat te eten. Erg gezellig en die opgerolde dingen zijn inderdaad goed weg te krijgen!
Op weg naar het restaurant passeren we Bonanza en daar heb ik, sinds lange tijd, Eva weer kunnen aanschouwen. Heb Liss ff aangesproken of ze mijn email had ontvangen waarop ze nog niet had gereageerd en of ze nog van plan was de spullen terug te brengen die ze nog had liggen van me. Veel vage, ontwijkende en nietszeggende antwoorden dus ik zie wel of ze eindelijk eens over de brug komt. En natuurlijk de nodige verwijten die ik netjes naast me heb neergelegd. IK had een gezellige avond voor de boeg en eerlijk gezegd ben ik behoorlijk klaar met haar. Dus door met Denise naar het restaurant, leuk gepraat over duiken en aanverwante zaken en daarna nog ff wat gedronken bij Peanuts (mooie deal toch? Ik een hekel aan Sekala, zij aan Dahar, dus allebei ff ongemakkelijk gezeten ;) ) LOL

Het appartement is nog niet klaar hoorde ik vanavond, de verhuis is weer een dag uitgesteld... Lang leve Egypte nogmaals... Maar kan er me niet meer druk om maken; de 20e ga ik, hoe dan ook, over. basta... Dan maar zonder warm water of half ingericht; ik heb mijn oude huisbaas gezegd dat ie de 21e de sleutel terug krijgt en ik hou me wèl aan mijn woord in tegenstelling tot veel mensen om me heen (of wat verder van me af ;) )

Terugkijkend op vandaag?
Een leuke dag, lekker gedoken in Gota Abu Ramada en helaas de twee (of vier) dolfijnen gemist; voor herhaling vatbaar dus.

@Denise; bedankt nogmaals voor de leuke avond en het aanhoren van mijn relaas, ben benieuwd of ik donderdag inderdaad op de boot zit om dat gesprek verder te voeren ;) LOL

En nou gaat ie plat! Tot logs

De eerste dag zit er al op; nouja... eerste halve dag zeg maar...

Vanmorgen was ik royaal op tijd wakker, het smsjes van Denise kwam pas toen ik allang wakker was, maar toch Denise; bedankt ;)
Om 8 uur op het divecentre en wat is het een takke end lopen zeg, vanaf de parkeerplaats naar het strand! <grin>
Maar dat mocht de pret niet drukken. Een stevige drukte daar, boot klaarmaken voor vertrek; spullen uitgeven, weer die heerlijke chaos. Genieten dus!

Vanmorgen heb ik, voor het eerst, de divemaster video gezien! Wat een ervaring, ik wist niet dat die bestond <grin>. Daarna even met Cor wat gepraat over hoe en wat verder en morgen ochtend om 8 uur ben ik weer welkom, niet te geloven hè?

Mijn indruk van het divecentre?
Een divecentre zoals ik het eigenlijk steeds heb gezocht: mooi ingerichte shop en aanmeld balie, goed verzorgd klaslokaal, koffie en thee voorradig en ook frisdranken en snacks zijn te verkrijgen. Een mooi terras buiten voor de deur zodat de gasten na afloop van de duik nog lekker samen wat kunnen drinken en na kunnen praten over de dag en de duiken. Verhuur van camera's en onderwaterscooters; in één woord?
Een ècht divecentre (met nederlandse alure).

Vanavond weer druk met allerlei dingen te regelen voor de verhuis. Alweer? Nee, nog steeds.
Dus eerst ff papa Paul vervelen en daar een bord spaghetti wegwerken (tis maandag hè? ;)) en dan weer druk aan de slag.

Ben benieuwd hoelaat ik vanavond in bed lig want gisteren was het 20.15 uur, na mijn bad, toen ik gestrekt ging.
Mohamed belde nog hoe het met me ging gisterenavond en vroeg of ik nog iets nodig had wat hij kon komen brengen en om 21.30 belde zussie I me wakker, was erg fijn om haar weer te spreken ook al voelde ze zich een beetje overbodig omdat ik al lag te slapen, tenminste, dat idee kreeg ik.

Nou, op naar de volgende dag, op naar morgen. Tot logs

Gisterenavond het afscheidsfeest van Martijn en Patricia. Vol goede zin kom ik tussendoor ff thuis om een douche te nemen; ik heb een internship op zak en ben in ieder geval tot en met december onder de pannen. Thuis zie ik een sms van M, ik besluit op dit smsje maar te reageren. Na wat berichten over en weer ga ik, ogenschijnlijk, ontspannen richting Peanuts voor het afscheidsfeest. Op zich erg gezellig maar ergens, ergens diep in me, heel diep in me, deed het me vreselijk veel pijn. Ik zat daar in een grote groep mensen, ik had goed nieuws over mijn nieuwe internship bij voodoo, ik had de afspraken staan om vandaag te verhuizen maar ik had ook het gevoel dat ik wat ging missen op de hoop van dingen die ik al miste en die me op zulke momenten alleen maar duidelijker worden. Het afscheid viel zwaar, Patricia liep geregeld met tranen in haar ogen en menig persoon die peanuts verliet had tranen in zijn/haar ogen bij vertrek, ondergetekende niet uitgezonderd. "Kom je morgen nog ff een kop koffie pakken rond een uur of 12?", "Ik kijk wel, zit in mijn verhuis dus ik weet niet of het gaat lukken. Mocht het lukken dan ben ik er..." Samen met Paul zit ik aan de koffie als Martijn en Patricia stoppen in hun auto. Martijn moet nog ff wat handjes geven en Patricia komt zitten: "We just saw you ex-girlfriend at La Baguette, she was in uniform and reading a book in there", <breek> bedankt Patricia! Baguette is 3 minuten rijden van hier en ik zou het liefst erheen willen vliegen maar ik blijf zitten. Da's het verstandigste, toch?

Martijn en Patricia; al het goede en veel geluk gewenst op jullie nieuwe avontuur. Jullie aanwezigheid zal hier zeker gemist worden en hopelijk tot wederziens, hier of ergens...

Over vier dagen zijn mijn ouders hier, morgen start mijn internship en hoe voel ik me nu?
Blij dat ze komen, heel blij. En verder?

... Torn

voo·doo (de ~)

1 magisch-religieuze riten en handelingen bij de negers van Haïti en in het zuiden van de Verenigde Staten

Ongeduldig? Mischien...
Het vorige divecenter ging niet erg vlot meer naar mijn idee, wachten op cursussen om de laatste oefeningen af te maken enzo, schiet gewoon niet op. Dus vandaag ff een rondje Hurghada gedaan om te kijken naar een groter (bij voorkeur Nederlands) divecenter wat me zou kunnen helpen om de laatste horden te nemen en jawel... ik heb er één gevonden!!!

Maandag morgen, 8 uur (wow, dat klinkt nederlands en naar werk) sta ik met mijn equipment op het strand van het hotel bij het divecenter van Voodoo divers! Mijn divemasterschap gaan we daar afmaken en, als we er de tijd en de ruimte voor hebben, meteen een extra stapje erbij: een opleiding tot EFR-instructor (Emergency First Respons).

Mooie vooruitzichten dus; eindelijk...

Bij voodoo is het allemaal wat drukker dan bij het andere centrum, dus meer mensen en meer mensen wil dus zeggen ook meer opleidingen die ik mee kan gaan begeleiden. Dus nu lekker mijn bad open zetten, Berini Mysterie erbij en ff ontspannen want vanavond hebben we de "dubbelparty"; het vertrek van Martijn en Patricia en de Beachparty. (blij dat ik maandag dus begin ;) )

Tot logs

Gisterenavond hadden we het erover tijdens de wekelijkse bbq bij Nirvana; je komt, vanaf het vliegveld, Hurghada binnen en ziet de billboards staan: "welcome in the dreamland", "land of beauty and magic" en dat soort teksten.

Ik denk dat meteen aan het nummer "ironic", want ironisch is het wel.
Als je als toerist binnenkomt in Hurghada valt de bouwput je eigenlijk al meteen op, dus daarin zie ik niet hoe je Hurghada als "dreamland" zou kunnen zien. Ok, toegegeven; de resorts zijn mooi verzorgd, mooie stranden, palmbomen, prachtige zee, entertainment all over the place. Dus in dat opzicht zou je Hurghada misschien als "dreamland" kunnen zien. Maar hoe staat het ervoor als je jezelf, voor kortere of langere tijd, in Hurghada wilt vestigen?
Dan is Hurghada inderdaad het land van 1001 dromen, dromen die niet of nauwelijks uit zullen komen... Het staat alleen zo lullig als ze op zo'n billboard zouden zetten "welcome in the land of promisses that nobody keeps" of "welcome in the land of illusions". <grin>

Waarom nou dit stukje?
Simpel; de afgelopen weken ff kort samengevat...
De motor waarover ik sprak is dus nooit gekomen. Mohamed heeft zijn uiterste best gedaan om inderdaad een andere motor te kopen omdat het Virago model zo gaar als wat was maar toen de koop rond was trok de verkoper zich terug (iets wat hier met hele grote regelmaat voordoet). Resultaat is dat ik sinds gisteren niet meer mobiel ben en, met wat geluk, heb ik vandaag tijdelijk een auto om me te verplaatsen wat dan wel weer makkelijk is met het oog op de verhuizing die eraan zit te komen.
Mijn huidige (lees: oude) appartement: De verhuurder heeft de afgelopen week behoorlijk stampij lopen maken, elke keer als hij mijn voordeur voorbij komt vind hij dat ie ff aan moet bellen om te vertellen dat ie geld wil zien voor de meest grote onzin. En met de tijdstippen dat ie aanbelt word niet echt rekening gehouden met de gemoedstoestand van de bewoner. Het kan zijn dat ie om 6 uur 's ochtends aanbelt maar ook om 2 uur 's nachts. Ik heb hem nog eens heel duidelijk verteld dat de huur betaald is tot en met de 21e oktober en dat ik echt geenzins van plan ben om te vertrekken voor die tijd. Dat viel um dus zwaar tegen en begon hij zelfs te dreigen met politie en dergelijke. Oeps; stond hij ff voor de verkeerde deur... Ik heb hem toen, in niet te misverstaan engels, ff heel duidelijk gemaakt dat ie op moest rotten of nù de politie moest laten komen. Dit was 4 dagen geleden en tot op heden nog geen politie gezien, de blaaskaak... Wat dat betreft zal ik dus heel erg blij zijn met mijn nieuwe hut (inclusief een officiëel contract wat ik in mijn huidige appartement mis.
Het nieuwe appartement hàd eigenlijk al opgeleverd moeten zijn maar wegens wat complicaties die buiten mijn klus-pool Robert om zijn gegaan is de oplevering nu dus wat later. Erg vervelend voor Robert maar ook voor mij. Ik leef al een klein weekje vanuit tassen en da's niet echt ideaal (ik heb nog nooit zó vaak een strijkbout in mijn handen gehad!)
Het divemaster-project begint nu wel tegen het einde aan te lopen. Het wachten is nog op een advanced cursus en het is nu hopen dat er, op hele korte termijn, een persoon is die een advanced opleiding wil gaan doen bij het divecenter zodat ik die cursus mee kan begeleiden, dan is dat afgerond. Langzaam aan ben ik al een beetje aan het rond kijken waar ik, eventueel, na afronding aan den bak kan gaan...

Vanavond hebben we een combi-party: Martijn en Patricia vertrekken binnnenkort naar Dubai; daar heeft Patricia een nieuwe standplaats gekregen. Dus we gaan vanaf zondag Martijn missen, helaas...

Pa en ma hebben het nog steeds heel erg naar de zin hier in Egypte en zitten momenteel, volgens mij, ergens op een cruiseboot te genieten van de Nijl en de oude schatten van Egypte. Aankomende donderdag komen ze in Hurghada aan, dus ik hoop dat voor die tijd mijn appartement een beetje op orde is zodat ik, met gepaste trots, mijn nieuwe stek kan showen.

Tot zover weer de update vanuit Hurghada, tot logs

Oeps, dinsdag binnengekregen en zojuist uitgelezen. Lezen kan dus wel leuk zijn; weer een nieuwe ervaring voor me LOL Nu op naar het volgende werk van Dan Brown, het Berini Mysterie. De Da Vinci Code was ik ooit in begonnen, ik heb het boek helaas uitgeleend en niet meer terug gekregen. Maar... Ma heeft nu een exemplaar van een vriendin van me bij zich op haar reis en als ze in Hurgharda aankomen maak ik haar dat natuurlijk weer ff handig afhandig, om zo maar eens te spreken.

Mensen die nog sugesties hebben voor leuke titels (Tasz; ik reken op je ;)) mogen ze natuurlijk posten!

En naar bed gaan heeft nu natuurlijk geen zin meer hè? Dus dadelijk Mohamed maar us ff bellen om samen wat boodschappen te gaan doen voor de nieuwe hut en dan vanaaf maar een keer op tijd mijn nestje in, na de BBQ wel te verstaan ;)

23:45 uur, telefoon gaat over, ik neem op...

T: Hey Koen, alles goed?
K: Gaat wel, alles sweya sweya hè?
T: Ohw, da's mooi... ben je aan het babysitten vanaaf?
K: Uhmmm, nee, waarom denk je dat???
T: (twijfeld) Ik zag Liss net zitten in de bar, dus ik dacht, je bent alleen thuis aan het babysitten...
K: Ah, ok, dus jij bent één van de weinige die nog niet weet dat we niet meer bij elkaar zijn?
T: ..... ohw....
K: Kon je ook niet weten, toch?
T: Da's kut voor je man! En nu?

De rest zal ik besparen...
Maar dit zijn een beetje het soort telefoontjes wat ik dus de afgelopen dagen binnenkrijg.

Vanavond was het "sing along/karaoke" @ Peanuts, op zich heel gezellig en altijd lachen als je mensen achter de microfoon hoort staan die denken dat ze beter zijn dan de artiest die het ooit bekend/beroemd maakte, maar in wezen de hele tent leegschreeuwen.

Pa & Ma zaten vandaag nog in Luxor, hebben vanmorgen een bezoek gebracht aan wat bezienswaardigheden (ma was de namen ff kwijt) en vanavond zouden ze samen ff de stad in gaan want de "sound & light show" sloegen ze over. Volgens mij zijn ze heerlijk aan het ontspannen want toen ik ma om half vijf belde was ze net pas wakker en ging naar het zwembad terwijl pa nog heerlijk onderzeil was.

Morgen nog wat spullen inpakken, Robert heeft vandaag de laatste verflaag gezet en vrijdag (dan is Mohamed ook vrij) gaat alles over zoals het er nu naar uitziet. Op de laatste spullen die ik nog terug moet krijgen na dan.

Pa en ma vertrekken morgen van Luxor naar Aswan met de bus, 320 kilometer volgens de lijst die pa heeft uitgeprint ;) Waar haalt ie het toch vandaan hè? LOL Dus op het moment dat ik aan het sjouwen ben met de boedel zitten pa en ma in Aswan om 's middags een cruise schip te bestijgen (of moet ik aanmonsteren zeggen? of doel ik dan op iemand anders??? [grin] )
kun je mijn kussen nog een keer komen inspuiten met coco? De geur is er helaas bijna uit... -x-
Nou, weer ff genoeg geluld, morgen hoop ik weer wat substantieels te melden te hebben over mijn opleiding die langzaam toch tot zijn einde aan het lopen is. Ergens ben ik blij als dat nou eindelijk eens achter de rug is hoewel het leerproces dan wel weer erg leuk is momenteel...

Tot laters, tot logs

Nou, de nacht viel dus vies tegen, heb geen oog dicht gedaan. Om 5:15 werd het weer licht buiten en ik kon mezelf maar niet in slaap krijgen. Waarom niet? Ik zou het eerlijk gezegd niet weten... Spanning omdat pa en ma vandaag aan komen? Een geur? Spanning vanwege mijn eerste volle dag bij het divecentre? Spanning vanwege het nieuwe appartement? Of gewoon een verkeerd ritme? Zeg het maar; ik neem alles aan...

Maar goed; eerste volle dag op het divecentre, druk bezig geweest met spullen klaarzetten en nakijken en ben zelf het water niet in geweest, wat een bummer...
Om 20.10 zouden pa en ma landen en om 19.15 had ik al een smsje van pa: "we zijn geland". Owkee... Dat was nog niet helemaal gepland maar goed, ze hadden nog een uurtje nodig om buiten te komen (visum kopen, douane, koffers van de band halen). Heel leuk was het weerzien met ze! Alles moest enigzins gehaast want de bus die ze door zou brengen naar Luxor stond al te wachten en ze zouden in een privé collone meteen naar Luxor gaan. Dus ff snel met ma een paar sigaretten naar binnen werken en een volle tas met spullen in ontvangst nemen; de versterking uit Nederland! Heel mijn verlanglijstje zat in de koffer en zelfs meer: ik heb een pracht lijstje met mijn twee neefjes erin (mijn god wat groeien die twee). Leesvoer is er ook weer, drank, badschuim, drop en jawel: TAAI TAAI!!! ;) Pa heeft nu tijdelijk een egyptische sim-card dus we kunnen nu goedkoop contact houden (updates zal ik hier vermelden voor de familie) en over tien dagen zijn ze in Hurghada, vlak bij mijn nieuwe appartement. Dan hebben we vier dagen samen te besteden en daarna gaat de vlucht alweer terug naar Nederland. Ze hadden in ieder geval een goede reis gehad en Jac, dat wandelstok verhaal dat werkte dus helaas niet ;) Leuk geprobeerd, maar toch gewoon opgevouwen gezeten zoals het hoort...

Morgen gaat waarschijnlijk het eerste deel van mijn huisraad over naar het nieuwe appartement, Robert is dan klaar met schilderen, tenzij hij zo actief is om er twee lagen in te zetten dan gaat het een dagje later worden. Dus ook dat loopt op rolletjes.
Christa is, volgens mij, erg gelukkig dankzij een mal die mijn pa en ma hebben meegebracht; ik ben benieuwd of het haar allemaal gaat lukken, maar als het lukt... ;) (jawel, ik kan ook geheimzinnig zijn) LOL

Nou, tot zover de update van de aankomst van pa en ma en mijn slapeloze nacht; morgen de sateliet verhuizen en adsl aan gaan vragen.

Tot de volgende, tot logs... en zelfs nu mis ik je nog vreselijk -x-

Gisteren was een rustig dagje, mocht ook wel na een nacht niet slapen.

Taal nog teken gezien van Liss die beloofd had om mijn spullen terug te komen brengen gisteren, wel lag er een gedeelte van de spullen vanmorgen ineens op de rand van het balkon, erg netjes... Nu de rest nog. Maar ik kan in ieder geval weer een stapje verder.

Dus gisteren een beetje een hangdag ervan gemaakt. Wat boodschappen gedaan, vast wat spullen ingepakt want de verhuis staat voor de deur. Gisterenavond even naar Nirvana om ff bij te praten met wat vrienden en op tijd richting appartement, want iedereen was toch zwaar brak van de avond tevoor, om nog teen en tander in te pakken en weer relaxt op de bank te gaan hangen en tv te kijken.

Vandaag word de voet voor de satelietschotel geplaatst op mijn nieuwe appartement, dus als ik over ga is het een kwestie van de schotel hier demonteren en weer monteren op het nieuwe dak en ik kan weer het nieuws (en de films ;) ) volgen op mijn nieuwe stek. Internet zal even op zich laten wachten daar, er moet namelijk weer een nieuw verzoek worden gedaan om een telefoonlijn aan te vragen (met adsl) dus daar gaat een paar weekjes overheen.

Laat op de middag/vroeg op de avond heb ik een afspraak bij het divecentre om door te spreken hoe we het praktijk gedeelte in gaan kleden op korte termijn, dus ook dat loopt nog door. Ergens wel een nadeeltje van een klein divecentre; doordat ze zo klein zijn zijn de instructeurs/eigenaars natuurlijk zelf ook continu in touw.

Morgenavond komen pa en ma aan op Hurghada airport om vervolgens ongeveer linea recta in de bus te stappen om hun "Egypt-Tour 2005" te starten. Ik zorg in ieder geval dat ik op het vliegveld ben om ze op te vangen en wat overtollige bagage afhandig te maken (met wat geluk heeft ma taai-taai kunnen bemachtigen!). Over een tien dagen zullen ze een paar dagen in Hurgharda bivakeren, dus nu maar hopen dat het hutje tegen die tijd "bezoekers-klaar" is.

En voor nu?
Verder met inpakken!

Tot Logs

Vanavond was een best wel prettige avond in den beginnen...

Er zou voetballen zijn bij Nirvana maar helaas was dat niet mogelijk wegens een niet gekraakte satelietkaart, dus hebben we, enmasse, naar Duitsland - Turkije moeten kijken en de Turken hebben gewonnen, sorry Duitsland ;)

Daarna zou de beachparty bij Peanuts zijn maar vanwege het voetballen, of juist het uitblijven van voetballen?, was het helaas vrij rustig. Dj B-Man stond als een bezetene te draaien en het werd, voor de aanwezige import locals waaronder ondergetekende, toch nog heel gezellig. Langzaam begon het hele gezelschap een beetje af te druipen en een enkele die-hards, waaronder dus DJ B-Man, bleven. Op een gegeven moment wilde Martijn nog ff naar een andere kroeg dus ik werd ontvoerd en meegenomen. In Sekala aangekomen zijn we een paar kroegjes in geweest waar vrij weinig te doen was dus besloot Martijn de koers te verzetten naar Bonanza.

Op weg naar Bonanza zag ik een bekende auto staan met kinderzit, een minder leuke ervaring dus...

Read More >>>

Dankzij een goede vriend van me heb ik een dikke week geleden de beschikking gekregen over een Yamaha 250 oud model virago. Best wel leuk maar op de egyptische manier gemaakt, als je begrijpt wat ik bedoel.

De opdracht die ik meekreeg van hem was: "kijk wat er schort aan het ding want echt veel verstand heb ik er niet van...". Zo gezegd zo gedaan. De carberateur was verrot, speling in de kleppen, onstabiel boven de 60km/u en afslaan op momenten dat het helemaal niet mocht, bijvoorbeeld als ik de berg naar mijn nieuwe appartement opreed wat me dus twee prachtige brandblaren op mijn benen heeft opgeleverd omdat de uitlaat f#cking heet was!
Dus gisteren reed ik met de rammelende koffiemolen naar Mohamed om hem verslag te doen. Nou; dat viel niet echt in goede aarde en vijf minuten later stonden we bij de "monteur/frotter". Deze kreeg hij terug! LOL

Na wat arabisch geschreeuw over en weer werd ik even later meegesleurd in een pickup. Enigzins verbaasd vroeg ik aan Mohamed wat er ging gebeuren. "We are going to look for a Trilla". Wat in hemelsnaam is een Trilla??? Maar ok, ik mee in die pickup en na 5 minuten rijden staan we ergens in de middle of humblef#cking nowhere te kijken naar een offroad motor, ook een Yamaha maar dan een 350cc. Leuk!!

De offroad werd in de pickup gemikt en terug naar de werkplaats. Daar werd het monstertje gestart en zowaar; hij deed het! Zelfs de verlichting, die ik bij de virago zelf heb gefixt, deed het op de offroad. Vandaag word de papierwinkel in orde gemaakt en morgennacht gaan we de offroad ophalen die, gelukkig, weer tot mijn beschikking word gesteld voor onbepaalde tijd. ;) (Koen is blij!)

Ik denk dat ik nu een stukkie makkelijker de berg op kan om thuis te komen! ;)

van:

naar:

Vanavond dus nog een keer op de koffiemolen naar Nirvana voor de BBQ en aansluitend door naar het divecentre voor mijn volgende examen (ja ma, ik heb geleerd!) en dan kijken wat er morgen overdag gebeurt. 's Avonds iig de offroad oppikken. Ik hoop natuurlijk dat ik morgen een uitnodiging krijg van deze of gene om ergens op een strand te gaan liggen ofzo, lekker relaxen.
(met de twee dames die mijn leven zoveel kleur hebben gegeven en die ik zo mis)
Tot Logs (H)

Vandaag de eerste van mijn drie theorie examens gedaan; RDP & The Wheel. (duiktabellen dus)
Met vlag en wimpel geslaagd, maar dat kon ook niet anders na de uitleg die ik gekregen heb. Vrijdag verder met de volgende examens (fysics & fysiology staan nog op de planning). Morgen dus een "vrije dag" vanwege de aankomsten van nieuwe toeristen waar ze op het divecentre nogal druk mee zijn. Dan (hopelijk) zaterdag het water in en de zaak afronden. Zou mooi zijn maar ik hou een slag om de arm.

Vanavond was het "sing along/karaoke" in Peanutsbar; errug gezellig! Ik heb ff lekker zitten beppen met een nederlandse jongedame van een animatie-team hier in de buurt en we hebben een leuke avond gehad. schrijf ik dus netjes voor de thuisblijvers, het voelde zwaar kut en dacht alleen aan...

Toen ik net thuis kwam had ik een verrassing in mijn brievenbus; foto's van Tirsa!!! (thx ejgreb ;) )
Deze wil ik jullie niet onthouden:

@Minthe: welkom thuis in Nederland en de volgende keer beter meis!

Voor de rest: tot logs

En toen kwam ineens een hele hoop tegelijk...

Allereerst is het vandaag de eerste dag van de ramadan hier, erg apart.
Straten zijn leeg en verlaten, zo rustig heb ik Hurghada nog niet gezien. De moskeeën zijn prachtig versierd, overal knipperende, kleurrijke en flikkerende lichtjes. Erg mooi en erg druk ook! Her en der zie je hier in Dahar speciale ramadan-lampen hangen, leuk en sfeervol moet ik zeggen. Echt een ervaring om dat van heel dichtbij mee te maken. Het schijnt trouwens nog een stukkie minder grappig te kunnen gaan worden. Na verloop van tijd worden de moslims wat minder meegaand vanwege honger en slaap tekort en schijnen er zelfs vechtpartijen op straat te verwachten te zijn. Ik zie het wel... Vooralsnog is het gewoon leuk en gezellig.
Lees je nog "verborgen teksten"? als je weet hoeveel ik van je hou wel...
Vanavond heb ik een gesprek gehad met Ahmed en Martine van Son Bijou Diving Centre. Een duits/arabische duikschool hier in Hurghada aan de voet van de berg waar mijn nieuwe appartement ligt. Ik heb vanavond mijn papieren aan Martine laten zien en die stond versteld van het feit dat oefeningen die al afgerond waren nog niet eens waren afgetekend. Normaal gesproken schijn je elke skill en elke oefening die goed is volbracht ook af te moeten tekenen.
Na een vruchtbaar gesprek is afgesproken dat ik morgenavond de eerste van de nog drie af te leggen theorie examens kan doen. Als er nog tijd is pak ik er eentje extra (of misschien wel twee, dan is alles afgerond op theoretisch vlak). In de loop van de week zal ik op de boot worden ingedeeld om mee te helpen en de laatste van mijn praktijk examens af te ronden. Martine zag de uitdaging er wel in om me in het divemaster zadel te zetten en dat doet de burger goed. Het is een heel klein divecentre, eigenlijk meer een familiebedrijfje wat al een aantal jaren draait hier in Hurghada. De sfeer is er erg gezellig van wat ik vanavond heb geproefd. Toen ik binnenkwam om zeven uur zaten er nog een paar klanten aan een grote tafel achter een dampende kop thee na te praten over de duiken van die dag. Da's de sfeer van duiken zoals we die ook uit Nederland kennen, maar dan wel met koffie of een pilsje in plaats van thee ;)
Ik mis je, lief engeltjuh. Vind jezelf en laat je weer vinden... -x-
Dus morgenavond nog ff een kort opfris lesje en dan aan de slag; ik heb er zin in!

Eindelijk! De handtekeningen zijn nog niet gezet, maar dat gaat wel gebeuren, maar eindelijk zijn de sleutels van het nieuwe appartement binnen. Vanaf vandaag begint de schilder, de electriciën en de meubelmaker (allemaal één persoon) het appartement van binnen op te knappen en leefbaar te maken.

Volgens zijn planning, en ergens heb ik meer vertrouwen in de planning van deze poolse jongeman dan in die van de arabische equivalent van hem, moet het hele zaakje over 12 dagen klaar zijn. En druk gaat ie het nog krijgen:
- muren stucen en verven
- electra verplaatsen en vernieuwen
- ventilatoren plaatsen
- keuken maken en plaatsen
- plafond badkamer repareren
- wasmachine aansluiting maken
- lampen inbouwen in badkamer
- meubels maken

Ik ga er geregeld naar toe vanaf het moment dat hij bezig is zodat ik een mooie fotoreportage van de woning kan gaan maken. Gisteren heb ik al een paar foto's gemaakt:

Dus over een paar daagjes of een dikke week ga ik Hurghada voortaan bewonen vanaf het topje van de berg in Dahar in de wijk "Kadet" (ik spel het verkeerd, ik weet het, maar is gewoon humor toch?) ;)

Freedom is just another word for nothing else to lose