Nou vraag ik me toch af...

Wie zouden die bewuste 29 personen zijn en waarom komen ze dagelijks ff kijken? (En waarom hoor ik maar van een handjevol wat?)

Mijn verhuis gaat sneller door dan gedacht. Gisterenmiddag belde Mohamed (toch nog? Jawel!) dat zijn vriend een paar appartementen had gevonden waar we konden gaan kijken. Mohamed kwam me hier oppikken en we zijn samen naar een koffiehuis gereden om daar zijn vriend Nasser te treffen. Met Nasser en Mohamed op pad en na het bezichtigen van een kleine 12 appartementen in Safwa en Dahar werd ik naar huis gestuurd met de mededeling; "denk er maar eens over na..."
Nou zaten er twee appartementen bij waarvan er eentje qua ligging absoluut niet ideaal was, de tweede had potentie maar de muren waren beschadigd en het was duidelijk te zien dat er geleefd was. Wat betreft de indeling was het wel een leuk hutje maar er was geen airco, geen fans aan het plafond maar wel een ligbad en een pracht uitzicht. Dus na wat wikken en wegen heb ik toch besloten om voor het laatste appartement te gaan met de voorwaarde erbij dat de muren opnieuw gestuuct en geschilderd moeten worden en dat de timmerman eerst maar us een beetje een fatsoenlijke keuken in elkaar moest flansen daar. Gelukkig helpt Mohamed me heel prettig bij de aanschaf van materialen en dergelijke en Nasser heeft de werklieden (of moet ik in Egypte "werklui" zeggen) die de zaak om moeten toveren tot een klein paleisje.

Het andere appartement, waar ik eerder over berichte, heb ik maar laten schieten. Echt vertrouwen dat een casco bouw in een maand tijd tot een bewoonbare plek kan worden omgetoverd heb ik niet en de huurprijs was ietsje hoger (lag ook dichter bij de zee).

De indeling zal ik vast verraden; ik had mijn camera wel bij me gisteren maar ben helemaal vergeten foto's te maken:
Eerste etage (dus wel een trap op), als je binnenkomt sta je meteen in de keuken/woonkamer met een nisje waarin een raam zit. De balkon deur met ruitjes geeft toegang tot het balkon wat uitkijkt op een villa met veel groen aan de andere kant van de straat en als je naar links kijkt kijk je over de hotels naar de zee in de richting van El Gouna. In de woonkamer zit een boogje en als je daar doorgaat kom je bij de twee slaapkamers en de badkamer, met ligbad.

Ik ga proberen vandaag nog wat foto's te maken en dan over een paar dagen als ik verhuisd ben en de meubels in het appartement zitten nog een keer; eens kijken of jullie verschil zien. De huurprijs is in ieder geval lager dan waar ik nu zit, problemen met vervoer zijn ook opgelost en lopend is het oude centrum in een kleine 5 minuten (in nuchtere toestand dan) te bereiken.

Nou nog het verlanglijstje?
Ik heb in ieder geval een koelkast en een kookplaat nodig, want ik heb het appartement leeg genomen. Mensen die met regelmaat in Egypte zijn geweest snappen wel waarom ;)
Ook een tafel, een paar kasten en een royale hang/ligbank zijn geen overbodige luxe. Her en der krijg ik wat aangeboden dus dat moet wel te regelen zijn.

Als alles meezit zal ik rond het begin van de ramadan in mijn nieuwe hut zitten, nou alleen nog kijken of het ook mogelijk is om op korte termijn internet daar te krijgen, maar dat merken jullie tegen die tijd wel.

Tot Logs

Sow...

Dat was me het dagje wel...
Gisteren ben ik, na de bbq bij Nirvana, samen met een oud collegaatje van Liss op zoek gegaan naar Appartementen. Mohamed en zijn Nasser zijn behoorlijk onbereikbaar en ik moet toch echt zo langzamerhand iets anders hebben. Dus gisteren veel appartementen afgegaan maar niet echt iets gevonden waarvan ik zei; Dat is het!!!

Toen ik gisteren laat nog ff naar Peanuts ging kwam ineens bij me naar boven; Hamada, een egyptenaar die ik al ken sinds mijn eerste keer in Hurghada, heeft een nieuwe bouw gezet waar hij de appartementen ook van verhuurt en dat gebouw moet zo onderhand klaar zijn. Dus gisteren Hamada ff aangeklampt en vandaag heb ik um gebeld om een afspraak te maken om het appartement te bezichtigen. Nou moet je weten, ik heb inmiddels ook het fenomenale idee om een appartement met twee slaapkamers te huren omdat er een aantal nederlanders zijn die met enige regelmaat naar Hurghada komen en die verlegen zitten om een woonruimte. Aangezien ik niet gek veel thuis zal zijn als ik aan het werk ben (nu trouwens ook niet want ik moet buitenspelen van Dennis) leek het me een goed idee om de tweede kamer te verhuren voor kortere of langere termijn.

Hamada's appartementen zijn nog niet klaar, maar met een maandje (enshalla) moet alles gereed zijn voor bewoning. Nou heb ik een appartement uitgezocht op de derde etage, met een prachtig zeezicht. Twee slaapkamers, open keuken, badkamer met ligbad, airco over de gehele etage en een pracht van een woonkamer met een pilaar erin. Ziet er heel leuk uit al moet je nu nog door het puin heenkijken. De prijs was redelijk voor de wijk en het uitzicht en het geheel word opgeleverd op 1 november (enshalla alweer). Eerst de ramadan maar us afwachten maar ik mag elke week komen kijken hoe het geheel vorderd. Dus nog een maandje uitzingen en dan verhuizen.

Vanavond was het "beachparty @ Peanuts", wat inhoud dat ze de hele tent volstorten met zand. Een leuke sfeer, een paar leuke dj's en een Koen die behoorlijk vol is gegoten door de Sakara (wat beter smaakt dan Stella, maar da's mijn mening). Ben dus net thuis, met net een shotje teveel op, maar typen gaat nog behoorlijk, hoewel de backspace met regelmaat gebruikt moet gaan worden. Foto's van het appartement komen later wel, als ik weer steady genoeg ben om ze te bewerken en misschien nog wel wat later als er ook vervolg foto's zijn van de opbouw van het geheel...

Ik ga nu mijn bedstede maar us opzoeken en een voet op de grond en een hand op de muur plaatsen, volgens een vriend van me is dat DE remedie tegen een draaiend bed of draaiende kamer... We shall see...

Tot de volgende keer, tot logs...

Btw, wat vinden jullie van mijn weather-report? ;) Om jaloers op te worden hè?

CU all... CU soon, tot logs!

Lang geleden dat ik dit voor het laatst deed maar ik wil jullie één van mijn 'ol time favourites niet onthouden, dus hier gaan we dan...
Ennuh, zoals bij al mijn logs, pak um zoals je wilt; er zit natuurlijk een diepere betekenis achter maar alleen de schrijver dezes weet welke ;)

Macy Gray - I Try

Games, changes and fears
When will they go from here
When will they stop
I believe that faith has brought us here
And we should be together, babe
But we're not
I play it off, but I'm dreaming of you
I'll keep my cool, but I'm fiending

I try to say goodbye and I choke
Try to walk away and I stumble
Though I try to hide it, it's clear
My world crumbles when you are not near
Goodbye and I choke
I try to walk away and I stumble
Though I try to hide it, it's clear
My world crumbles when you are not near

I may appear to be free
But I'm just a prisoner of your love
And I may seem all right and smile when you leave
But my smiles are just a front
Just a front, hey
I play it off, but I'm dreaming of you
I'll keep my cool, but I'm fiendin'

I try to say goodbye and I choke
Try to walk away and I stumble
Though I try to hide it, it's clear
My world crumbles when you are not near
Goodbye and I choke
I try to walk away and I stumble
Though I try to hide it, it's clear
My world crumbles when you are not near
Here is my confession
May I be your possession
Boy, I need your touch
Your love kisses and such
With all my might I try
But this I can't deny
Deny

I play it off, but I'm dreaming of you
(but I'm dreaming of you babe)
I'll keep my cool, but I'm fiendin'

I try to say goodbye and I choke (yeah)
Try to walk away and I stumble
Though I try to hide, it's clear
My world crumbles when you are not there
(when you are not near aahh)
Goodbye and I choke (yeah, yeah, yeah)
I try to walk away and I stumble (hey, hey, hey)
Though I try to hide it, it's clear (sick of love)
My world crumbles when you are not near (your love, kisses and)

Goodbye and I choke (I'm choking)
I try to walk away and I stumble
Though I try to hide it, it's clear
My world crumbles when you are not near
(when you are not there, yeah, yeah yeah)
Yeah, yeah..

"Egoïsme is een gave"

... denk daar maar eens over na

Net terug van een avondje Hurghada en dat buitenspelen kost verdomme een berg energie!!! (bedankt voor de tip wederom Dennis ;)). Vanavond trof ik een alleraardigste nederlandse man die de afgelopen weken heel frevent aan het duiken is geweest bij het divecentre waar ik op werk zit te hopen. Ik heb nog een "klein probleempje" met mijn papieren (lees: ze zijn geen zak waard want nagenoeg niks van wat ik gedaan heb is afgetekend, maar daar word inmiddels hard aan gewerkt). Samen met deze prettige nederlander heb ik, en nog wat anderen, de avond doorgebracht bij Nirvana en Peanuts en op het einde van de avond, toen de lampen van de bar al uit waren en de stoelen om ons heen al demonstratief op hun kop op tafel stonden, zei deze beste man; "verdomme, gisteren wilde ik nog naar huis en nu zou ik alles doen om te blijven!". Hoe groot kan iemands compliment zijn? We hebben vreselijk veel lol gehad, veel bekenden gezien en het was gewoon oergezellig.

Morgen ga ik lekker chillen op het strand, ff bijkomen van de lange avond en met een beetje geluk mijn papieren ophalen zodat ik eindelijk aan een job zou kunnen gaan beginnen (fingers crossed again). Morgenmiddag nog ff wat shopping met mijnheer doen en dan morgenavond weer ontspannen met twee dames die ik tijdens mijn internalship al leerde kennen maar waar ik niet van had gedacht dat ze drie maanden later al weer terug waren. Leuk die uitnodigingen... ;)

Wat me wel op viel was dat er vanavond een groep zweden was met een gemiddelde leeftijd van 24 jaar en die vonden 2.30 uur nog te vroeg om naar bed te gaan. Na de nodige baco's en wodka/redbulls doken ze nog in een taxi om ergens anders verder zich te verzuipen in de alcohol terwijl er, van de 8, al twee waren die tegen een delerium aanzaten en de taxi in gehesen moesten worden... Dat brengt mij op mijn stelling "zweden zuipen tot ze neervallen" (en da's geen grapje).

Verder heb ik vanavond nog wat meer achtergrond informatie verkregen over de afgelopen vier maanden die ik hier heb doorgebracht en ook die info heeft me, wederom, gesterkt in mijn streven om door te blijven gaan met waar ik mee bezig was namelijk een appartement zoeken, mezelf volledig in het duiken storten en buitenspelen.

Het gaat beter met Koen, stukje bij stukje en soms lijkt hij groter dan hij is, maar ter zijner tijd zal hij het formaat wat hij af en toe faked wel halen hoor, wees gerust. (en nee, ik heb vanavond echt een leuke avond gehad!)

Rest me nu nog iemand te bedanken die ineens de weg weer wist te vinden naar mijn mailbox ;)
Laterz vanuit Hurghada, de schrijver gaat nokkie!

Reeds op 6 juni behaalt, maar sinds twee dagen eindelijk uitgeschreven toen ik de divecentra afgegaan ben op jacht naar mijn papieren. De envelop is gisteren met een vlucht mee terug gegaan naar nederland en zou vandaag of morgen gepost worden naar Bristol (GB), dus met een beetje geluk is over een maandje het pasje ook binnen...

Vandaag weer op jacht gegaan naar het restant van de papieren voor mijn divemaster en met de medewerking van mijn instructrice krijg ik morgen mijn, grotendeels, afgetekende papieren binnen waarmee ik bij een ander divecenter verder kan gaan. Andre, een hele aardige nederlandse jongeman uit "de Kets" brengt morgen mijn papieren mee als hij terug komt van het duiken, hij duikt bij EasyDivers.

Zaterdag heb ik een hele zware avond gehad; beachparty @ Peanuts en ik geloof dat het een uurtje of vier was voor ik thuis was... (oeps... ;)) (Martijn, Karin & Pieter; jullie worden bedankt LOL) Vanavond zijn we met viertjes een mini bartoer gaan houden, heel spontaan. Na het eten in Geishum zijn we doorgegaan naar Sekala voor het kopen van een portemonee en aansluitend naar papa's Liquid. ff lekker zitten chillen met een waterpijp en toen door naar de Dutchbar om bij Christa (de altijd goedlachse en vriendelijke eigenaresse) een paar kroketten (die maakt ze zelf) te eten met de nederlandse delegatie. Christa schrok van het nieuws wat ik haar vertelde, maar de avond verder was geslaagd...

Tot zover weer een update; mocht er nieuws zijn dan meld ik me weer!

De afgelopen tijd, zeg maar gerust de afgelopen twee maanden, ben ik erg bezig geweest om grip op de situatie te krijgen. Ik moet nu toegeven dat dat niet erg gelukt is.Teveel dingen die onvermurwbaar leken of blijken hebben me hierin "genekt"...

Terugkijkend op de dingen die zijn gebeurt en zijn voorgevallen kom ik tot de conclusie dat ik mezelf nog steeds aan kan blijven kijken in de spiegel, al is wat ik zie niet echt iets om trots op te zijn momenteel; moe, ongeschoren, leeg...

Ik ben altijd een impulsieve geweest, had aan een half woord genoeg om er volledig voor te gaan, een vriendelijke lach tegenover me en ik kreeg vleugels, ging in mijn enthousiasme verder dan het einde en bleef doorgaan. Ik heb mijn neus gestoten, zeer zeker. In de afgelopen maanden maar ook in een verder verleden. Vroeg of laat kom je gewoon een betonnen muur tegen die je remt of zelfs tot stilstand dwingt. En zelfs als je dan het uiterste van jezelf geeft, jezelf verder duwt dan je dacht dat je zou kunnen is dat nog geen garantie op succes of een lang en gelukkig leven.

Terugkijkend en evaluerend kan ik zeggen dat ik geen spijt heb van de dingen die ik heb gedaan, niet in de periode voor mijn of ons vertrek naar Egypte maar ook niet in de periode vanaf het vertrek. Ik heb met mijn hart geleefd en er het maximale uitgehaald wat er uit te halen was in mijn ogen en het heeft me veel leuke en mooie momenten gegeven die ik zal blijven koesteren. Op alle vlakken...

Zou ik het in de toekomst anders doen?
Nee, dat nooit... Leven is het meervoud van lef en ik stoot liever tig keer mijn neus dan een kans aan mijn neus voorbij te laten gaan. Ik heb duizend keer liever spijt van iets wat ik heb gedaan dan van iets dat ik had willen doen maar niet heb gedaan. Kunnen buiten beschouwing gelaten want elk mens heeft natuurlijk zo zijn grenzen. Ik heb het maximale uit mezelf gehaald en het voelde goed voor de tijd dat het mocht en kon. En nu het niet meer kan of niet meer mag rest me weinig dan daarin te berusten.

Terug naar wat er hier in de tussentijd is gebeurt:
Het appartement word nog steeds gezocht, afwezigheid van de tussenpersoon heeft de zaak een beetje uitgesteld maar van uitstel hoeft niet per definitie afstel te komen. Ik heb de huidige huisbaas, "the good doctor", verteld wat er speelde en dat het voor mij niet meer mogelijk was om dit appartement te bekostigen. Hij had begrip voor de situatie en hij vertelde mij dat hij, als goed christene, dagelijks bid voor een goede afloop en een hereniging. Aardig van de goede man maar ik was al blij met zijn begrip voor de situatie.

Verder heb ik gisteren een positief gesprek gehad met een divecentre hier in Hurghada. Later zal ik hier dieper op in gaan welk divecentre dit is want ik heb ook wel iets geleerd uit het verleden: "niet roepen voor je zekerheid hebt...".
Anderhalve week geleden werd ik gebeld om een divecentre te helpen die een divemaster of een guide te kort kwamen, ik heb meteen gezegd dat ik dat graag zou doen en het is heel goed bevallen. Voor mij maar blijkbaar ook voor het divecentre. Gisteren had ik een gesprek daar en in dat gesprek is de bodem gelegd voor een eventuele samenwerking in oktober als het seizoen weer wat aantrekt. Mijn duiken zijn uitbetaald die ik die dag heb gemaakt hoewel ik daar op tegen was, het was immers een oriëntatie voor beiden. Ook is de mogelijkheid besproken om mijn laatste examens daar af te maken. Dit is in principe mogelijk als ik over de afgetekende papieren beschik van de examens die ik al gedaan heb. Hier ben ik dus momenteel mee bezig om die los te krijgen. Als dat lukt en de drukte staat het een beetje toe bij het divecentre dan zou het vrij vlot opgelost kunnen zijn.

Vanmiddag verwacht ik een telefoontje van Mohamed; de tussenpersoon is weer in Hurghada terug dus een appartement moet nu ook snel gevonden zijn en kan er verhuisd worden. Ook aan mijn mobiliteit is gedacht, waarschijnlijk zal er iets van een Vespa ofzo komen zodat ik me wat makkelijker kan verplaatsen door Hurghada wat ook mijn kansen op werk vergroot.

Dus al bij al is het afwachten momenteel en blijven hopen; enshala dus...

ik wil bij deze ook iedereen, (log)vrienden, familie en mensen van wie ik het nooit verwacht had bedanken voor hun steun en medeleven de afgelopen week. Jullie steun heeft me goed gedaan, thx...

Even wat positiefs tussendoor, dat mag denk ik wel na alles wat hier de afgelopen dagen is neergezet.

Vandaag kreeg ik een krantenartikel toegestuurd van mijn pa, toen ik het bestand opende glom ik van trots. (doe ik nu nog trouwens). Onderstaand de foto die gepubliceerd is; Zussie II met op de achtergrond mijn pa.

Ik geloof dat het niet erg gepast was om te lachen op de foto ;)
Lieke (Zussie II) is dus met haar 22 jaar, de jongste uitvaartonderneemster van de regio, mogelijk van Nederland. Proficiat Zussie!

De link naar de voorpagina Eindhovens Dagblad 13 september 2005
http://www.eindhovensdagblad.nl/regioportal/ED/1,1478,1501-Voorpagina,00.html

Het artikel op de voorpagina:
klik hier

Gisteren belde Mohamed; vandaag om 16:30 hebben we een afspraak met een vriend van hem die nogal wat appartementen in een schappelijke prijscategorie weet. Dus vandaag om vier uur mag ik Mohamed bellen om te kijken of hij de auto heeft, als hij die heeft rijden we samen naar zijn vriend toe en anders word het weer een dag van mini-busjes.

Er schijnen een drietal appartementen beschikbaar te zijn, varieërend in prijs van LE 300 tot LE 600, verspreid over de wijken Safwa en Dahar. Alle appartementen zijn ingericht, zoals je ze hier meestal tegenkomt. Ik weet alleen niet of een ingericht appartement wel zo makkelijk voor me is. Je betaald namelijk aanzienlijk meer huur terwijl de meeste spullen voor een huis al in mijn bezit zijn. Het enige wat ik nog nodig zou hebben is een koelkast en een kookplaat, maar die dingen schijnen heel goedkoop aan te komen te zijn. Nadeeltje aan die kant is dan weer wel dat ik momenteel het geld voor de koelkast en gasfornuis ff niet heb, dus mijn keuze zal wel moeten vallen op een ingerichte hut.

Vanmorgen heb ik een aantal divecentra gebeld, maar daar lijkt het wel of iedereen in het water ligt. Dus dat word tegen het einde van de middag nog eens bellen.

Verder wil ik iedereen die me een hart onder de riem heeft proberen te steken op mijn log heel erg bedanken, het is fijn om te weten dat er zoveel mensen meelezen, meeleven en het geeft echt het gevoel dat ik er niet helemaal alleen voor sta, al is er niemand bij wie ik ff een kop koffie kan gaan pakken vanwege de kilometers.

Vraagje nog aan Dees: zou je me misschien een keer willen mailen? je weet denk ik wel waarom. Bedankt alvast...

Gisteren was het dan zover, na de zaterdagavond waar alles als een complete verrassing leek te komen zou Liss gisteren het bed van Eva en nog wat klein spul op komen halen en mijn paspoort, rijbewijs en wat foto's van mijn opa's terug komen brengen.

De afspraak kwam wat moeizaam tot stand. Om zeven uur zou ze bij het appartement zijn met een pickup om het bed mee te nemen. Ik had Liss gevraagd om me op te komen halen in Dahar omdat ik nog wat boodschappen moest doen maar om tien over zeven kreeg ik een smsje dat er geen ruimte was in de auto, ze zaten al met drie volwassenen en Eva in.

Eva??
Ik had heel bewust gevraagd om Eva niet mee te nemen toch? Ik wilde niet dat principessa wat mee zou krijgen van de dingen die er speelde, het is immers een verdomd emotioneel moment om het bedje van de kleine het huis uit te zien gaan en daarmee beseffen dat het echt voorbij is, dat er geen mogelijkheid meer is om samen een avond door te brengen.

Toen ik aankwam met de taxi brande er licht in het appartement. Liss had beloofd om op me te wachten? Het bed was het huis al uit en een gedeelte van de spullen die ze terug zou brengen lagen op de hoek van de tafel. Liss was er samen met haar bazin en een chauffeur van een pickup. De blik in haar ogen herkende ik nog niet eens, zo kil, zo koel, zo afstandelijk. Ik ben er werkelijk van geschrokken. Eva zat in de auto te huilen, een egyptenaar liep te slepen met het bedje, Liss' bazin stond bij de poort en het enige wat ik aan kon geven was: "dit was niet de afspraak... dit is niet eerlijk.."

Liss is gegaan, heeft me beloofd dat ik de rest van de spullen die ze heeft mee genomen en die niet van haar zijn terug zou brengen, wanneer weet ik niet...

Ik wilde daarna mezelf gaan douchen maar toen bleek dat ook alle badhanddoeken weg waren. Het huis is leeg dus, echt leeg...

... net als ik...

Ja, inderdaad; ik ga weer verhuizen. Waarom?
Op de eerste plaats omdat ik het appartement waar ik nu zit niet kan betalen en ik het geld wat in de borg zit veel beter voor leven hier in Hurghada kan gaan gebruiken (wat ineens een stukje goedkoper is geworden).
Op de tweede plaats omdat het appartement te ver van Hurghada centrum afligt waar alles te doen is, waar het sociale leven, de winkels en de divecentres zijn.
En op de derde plaats heb is een appartement met twee slaapkamers, een ligbad en een airco te groot en te luxe voor een man alleen.

Jawel; jullie lezen het goed, Koen is (wederom) vrijgezel.
Vanavond, tijdens een etentje bij Mafia, is er een punt achter de relatie gezet. Liss gaat haar eigen weg en ziet geen heil meer in een relatie en ik mag dus nu mijn eigen weg gaan zoeken. Waar ik dus steeds bang voor ben geweest is uitgekomen en waarom is me nog niet helemaal duidelijk maar de laatste tijd schijnen er steeds meer dingen in mijn leven voor te komen die me niet helemaal duidelijk zijn of zonder aanwijsbare redenen te komen.

Vanavond ben ik met een egyptische vriend van me gaan praten over wat er hier allemaal gebeurt is en heeft hij me aangeboden om een appartement of studio mee te gaan zoeken. Vanavond zouden we op pad gaan maar helaas werd hij er, bij de eerste politiecontrole die we tegenkwamen, al uitgepikt omdat hij geen werkverguning bij zich had en afgevoerd naar het politieburo. Ik kon, na veel praten, wel weg maar dat viel best wel tegen. Koste me royaal een half uur omdat Liss mijn tassen heeft mee genomen bij haar verhuis naar het staffhuis van TUI en in één van die tassen zat mijn rijbewijs en mijn paspoort inclusief visum. Maar goed, ik ben er dus tussenuit kunnen komen en ben net thuis.

Tot zover het laatste nieuws van mijn Egypte front...

... en daar lig je dan, op je "eigen helft" van het tweepersoonsbed met de klamboe over het hoofdeinde hangende. De ventilator piept in een dreunend ritme en zo nu en dan voel je een zucht wind die door de ventilator word verplaatst over je been strijken wat onder het laken uit ligt.

Zo liggend heb je meer dan genoeg tijd om nog eens de dag door te nemen; het wachten op, de gesprekken die zijn gevoerd, de smsjes die zijn verzonden over en weer en je leest ze één voor één nog eens door. Dingen die tegen elkaar zijn gezegd... Alles gaat door je heen op zo'n moment en je gedachten schieten van links naar rechts, van boven naar beneden, van achter naar voren en alles door elkaar.

Waarom?
Da's een vraag die je je voortdurend stelt en waar je waarschijnlijk nooit een antwoord op zult vinden. Wat de een zegt komt bij de ander anders over en wat de een doet kan door de ander anders worden geïnterpreteerd. Allebei schijnen we het beste met de ander voor te hebben en toch lijken de wegen nog mijlen ver, of moet ik zeggen JUIST mijlen ver, van elkaar verwijderd?

Vanavond was ik op de wekelijkse bbq en er waren enkele mensen die me even een hart onder de riem kwamen steken. Heel Hurghada schijnt al te weten dat Liss en ik momenteel uit elkaar zijn en die aandacht is niet prettig, helemaal niet prettig zelfs. Mensen kennen het verhaal niet, horen een half woord en trekken hun conclusies. Maar het is wel opbeurend bedoeld, dat moet ik toegeven...

Vandaag heb ik Liss niet gezien en Eva heb ik al niet meer gezien vanaf het moment dat Liss hier is gegaan. Afgelopen nacht heb ik een hele slechte nacht gehad, ik heb het nog vijf uur zien worden en om zeven uur was ik al weer wakker. Het was dus geen goed voornemen om vandaag op tijd mijn bed in te gaan maar het wil niet erg lukken hebik zo het idee.

Waarom ben ik zo bang dat Liss mijn leven uit loopt? Waarom hou ik zo vreselijk veel van haar en waarom kan ik haar spanningen niet bij haar wegnemen?

.... ik zou willen dat ik het antwoord wist.

Ik pak nog een glas water en ga maar weer liggen. Morgen zie ik Liss weer, hopelijk is Eva erbij want ze gaat morgen niet naar de opvang want die is dicht. Wie weet kijken we morgen weer anders tegen de dingen aan en wie weet vind ik wel weer kracht om wat positiever tegen dingen aan te kijken morgen, who knows?

Zo maar ff een gedachte van me op het log...

Ik kan het niet en wil het niet. Ik heb er genoeg van en ben het meer dan beu...

De laatste dagen zijn niet gegaan zoals ik wilde hier in Hurghada en dat heeft geresulteerd in het (tijdelijk?) afstand nemen van Liss. Liss is gisteren naar het staffhouse van haar werkgever gegaan wat voor mij erg moeilijk is maar waarvan ik ook de noodzaak aan de andere kant wel van kan inzien. Vanmiddag was ze hier in ons appartement en we hebben een fijne ontspannen middag gehad, het was alleen moeilijk om haar weer te zien gaan maar het is niet voor goed.

Het duiken is ook even een stilstaand onderwerp, hoewel ik nog steeds rondschop om vooruit te komen en geloof het of niet, ook daar zit ergens een lichtpuntje aan het einde van de tunnel, dus nog even fingers crossed wat dat betreft...

Wat ik niet meer kan en niet meer wil is mezelf subtiel uitdrukken op het log. Mensen die mij al langer als logger kennen (ja, ik had al meerdere logs voor "what about egypt") zullen me vaak ook niet zien als de persoon die ik was in die tijd. Natuurlijk veranderen personen met de tijd en in relaties maar je bepaalt zelf je grenzen tot hoever je wilt en kunt gaan en mijn grenzen zijn bereikt wat dat betreft. We hebben hier nu internet dus ik kan wat vaker en meer online zijn en na een rondje surfen op logs van oude bekenden (en onbekenden) is voor mij de druppel in de emmer gevallen. Dit log word weer een echt weblog met wazige uitspraken, dubbele betekenissen en verborgen aanwijzingen; zoals ik altijd gelogd heb. Geen dingen meer verzwijgen (met uitzonderingen van bepaalde gebieden waarin de privacy van mij (en de mijne) zwaar word gewaardeerd)

Ik heb nog enkele "ketenen" waaraan ik vast zit en waarbij het erg stom zou zijn als ik die nu zou verbreken omdat ik de ruiten van mijn eigen toekomst zou ingooien, dus op die gebieden nog even geduld voor scherpe uitspraken en snedige details.

Dames en heren,
What You See Is What You Get, geen woord- of gedachtencensuur meer. Liss is het huis uit en de momenten dat ik alleen ben zijn meer dan kut, toegegeven. Ik mis haar vreselijk en wil dolgraag dat ze terug komt, ook een vaststaand feit.
Duiken in Hurgharda is schitterend! Afgelopen zondag ben ik met een ander divecenter naar de diepte geweest en het was heerlijk! De "gestructureerde chaos" aan boord van de boot, de sfeer van de duikers onderling en de gezelligheid van de jongens waarmee ik heb gedoken hebben me een extra drive gegeven.

Reageren kan en mag weer, reacties die me niet zinnen gaan er onherroepelijk van af en als er door bepaalde IP's te vaak naar mijn zin of te bot word gereageerd, of gewoonweg in klink klare leugens zoals laatst, dan krijgt zo'n IP een blok en dat houd in dat je niet meer geauthoriseerd bent om op dit log te kunnen kijken.

Zo, een heerlijk onsamenhangend verhaal zoals mijn oude kennissen en logvrienden me kennen. Koen is terug...

Tot Logs

... en toen was ze weg en werd het stil

Welliswaar via een inbelverbinding maar toch, we kunnen online!

De telefoonlijn is aangesloten in ons appartement en ik heb een telefoonnummer van een internetprovider gevonden. Nu alleen nog een adsl verbinding aanvragen zodat we, zonder op de klok te hoeven kijken, online kunnen komen en fatsoenlijk kunnen msn-en (met cam).

Rest me nu nog even Zussie I een prettige vakantie te wensen met man, kind, hond en Oetelhonk naar de vochtige schotse hooglanden en Ome Pieter vast op voorhand te feliciteren met het behalen van de 25 jarige mijlpaal in het huwelijksleven! Helaas kunnen we er niet bij zijn Peer, maar we drinken er hier wel één op jullie...

Tot Logs

Ohw, was ik nog vergeten te zeggen; er kan weer gereageerd worden op de logs. Welliswaar per email waar zowel Liss als ik een kopietje van ontvangen maar we wilden jullie toch niet helemaal de gelegenheid ontnemen om te reageren op onze gedachtenspinsels en ervaringen. Het emailadres wat hiervoor is gekomen is: reactie@logt.org
Dus schrijf lekker alles wat in je koppie komt, we waarderen de feedback ;)

The Legend of the Seventh Star

Once upon a night, i lay sleeping in my bed. Terrible images intruded on my dreams. I saw images of a dark, bleak future where no one had time to enjoy the company of friends and family or to luxuriate in the feeling of sun kissed sky cooled by a caressing breeze. Touch had no feeling, music had no sound and food had no taste...

I awoke, unable to tolerate the future in my visions. Upon awaking, i opended a book sitting near to my bed. I read these words;

"And they walked the distance of seven stars into the desert. At the seventh star they found paradise on earth".

I know not what book it was, for when i read those words: I collected my few cherished possessions and went in search of the Seventh Star.

The Traveler