Zo, nu ik weer...

Liss is dus weer aan het loggen geslagen na een korte periode van glansrijke afwezigheid maar geloof me; we zijn hier vreselijk druk en dat werkt ook uit in onze avonden en nachten. Gisteren avond nog, onze waterpijp komt de slaapkamer binnen hobbelen om te vragen of ie wat verkeerds heeft gedaan omdat ie al een week voor oud vuil in een hoek staat...

Maar goed, druk dus en slapen zonder uit te rusten, niet echt geweldig wat dat betreft maar het is nu eenmaal niet anders...

Vorderingen; die zijn er!
Naast het feit dat het toeristenseizoen eraan zit te komen en de drukte om ons heen enmass toe neemt zijn er ook wat dingen in ons leventje die aan het veranderen zijn. Ten eerste zijn we aan het kijken naar een andere dagopvang voor Eva. Niet omdat de oude niet goed met haar omgaat of dat ze er niet graag heen gaat, integendeel... Maar deze dagopvang sluit de deuren om 16 uur en wij moeten allebei langer werken. Dus nu zijn er twee gegadigden in de race, maar die zijn allebei een stukje van ons verwijderd. Onze financieële status staat nog niet toe dat we kunnen beschikken over een transportmiddel, dus we moeten ff passen en meten hoe we dat moeten gaan oplossen...

Verder hebben we vandaag ons droomappartement gevonden!!!
Jawel! Ongelovelijk! En nog wel in het complex waar we nu al zitten zelfs!
We hebben binnen mogen kijken in een casco appartement wat helemaal naar onze wensen word ingericht tzt, met ligbad, airco en een mega balkon met uitzicht over de bergen. Een half open keuken word er gemaakt met een bar waaraan we lekker ff wat kleins naar binnen kunnen werken en vanaf onze slaapkamer kunnen we straks lekker het balkon op. Eva heeft zelfs een eigen balkonnetje aan haar slaapkamer zitten! Dus over een paar weekjes gaan we tegeltjes kijken en kleurtjes uitzoeken. Dan langzaam aan opzoek naar wat meer inrichting zoals banken, tafels en kasten maar het word in iedergeval ons "eigen" gehuurde stekje in Hurghada zoals het er nu naar uitziet, mits we de financiën dus rondkrijgen...  (wow! een ligbad!!!)

We hebben trouwens wel de beschikking over een auto bedenk ik me nu...
Ik heb een collega op het divecenter van wie ik zijn auto (die peugeot) kan lenen als ik wil en vandaag zei onze huisbaas (boab hier genoemd) dat we zijn auto (ook een peugeot) konden lenen als we een keer naar El Gouna wilde gaan voor inkopen te doen of om de shop van zijn zoon te gaan bezoeken. Leuke vooruitzichten.

Het duiken was heerlijk vandaag en ik heb vandaag ook echt gigantisch het gevoel van waardering gekregen van de twee dsd's uit engeland die ik mee naar beneden nam. Ze waren erg onder de indruk van ons huisrif en ze vonden dat ik het perfect had gedaan! Hoeveel complimenten kan een mens krijgen in één duik? Heerlijk gewoon!

Morgen weer een open water cursus begeleiden en dan ras op zoek naar een ander dagopvang voor Eva zodat we ons helemaal overdag kunnen toeleggen op ons werk, ons nieuwe hutje moet tenslotten nog opgeleverd en ingericht worden ;)

Dit was het weer voor even...

Tot Logs

Is het alweer zolang geleden dat we een logje hebben geplaatst?

6 dagen geen nieuws uit Egypte, dat kan natuurlijk niet he?
Dan maar ff snel, uit de losse hand, een update. Ik ben net klaar met mijn werk en heb Eva opgepikt bij het kniderdagverblijf. Liss is nog op cursus in El Gouna voor de tweede dag. Mag ze dansjes oefenen voor de kinderdisco en zo (joepie) ;) Gisteren zijn Eva en ik (omdat het Eva's vrije dag was) mee geweest naar El Gouna; mijn god wat een toeristisch vakantie-dorp! Helemaal geen Egypte!! Er word niet getoeterd, er zweven geen plastic zakjes en je word nergens aangesproken door verkopers als je er rondloopt.

Tijdens Liss' cursus zijn Eva en ik eerst even bij Easy Divers Academy geweest en heeft Eva lekker ff gepoedeld in de dip-tank (waar normaal de duikkleding gespoeld word). Daarna was het tijd voor het grote werk dus mocht Eva bij mij op de arm mee in de, kunstmatig aangelegde, baai even een plons maken in de zee. Ze had het vreselijk naar haar zin: kraaien en lachen aan een stuk door dus Eva en ik hadden het wel naar onze zin, in tegenstelling tot Liss die haar "mentrix" moest proberen te redden uit het zwembad als scenario. Na de cursus hebben Liss, Eva en ik nog ff met zijn drietjes in de zee gezwommen. Erg leuk, al bleef bij Liss de hele avond het zout op haar haren en gezicht zichtbaar LOL ;)

Vandaag zou er een clean-up plaatsvinden in het nieuwe divecenter maar vanwege ziekte bij diverse mensen heb ik vandaag het divecenter nagenoeg alleen bemand omdat Esther een cursus aan het geven was en Nabil deed een housereef duik. 's Middags ben ik met een vaste gast gaan duiken voor fun en het was indeed een fundive! Heerlijk!
Ohw, ik ben trouwens inmiddels geslaagd voor mijn Rescue divers cursus dus jullie kunnen nu met een gerust hart in problemen komen onderwater ;)

Aan het Liss-front is het rustig op banengebied: misschien dat ze vanavond nog een gesprek heeft bij een hotel als directie secretaresse, de baan bij Neckerman heeft ze niets meer van gehoord, helaas...

Het Eva-front is inmiddels al wel wat uitgediept: Eva is bruiner dan haar mama (die daar dus weer jaloers op is) en Eva is druk bezig met zelfstandig te gaan staan. Kruipen wil ze nog steeds niet en zitten gaat prima. Scheelt in ieder geval weer in de kapotte knieeen dat ze meteen wil gaan staan he? We hebben trouwens afgelopen week een weekrapport gekregen van het kinderdagverblijf waarop alleen maar het vakje bij "perfect" was aangevinkt elke keer en de opmerking dat Eva het perfect deed en ze een prachtig meisje was. Mooi!! Eindelijk mensen die weten dat ze een meisje is want de meeste Egyptenaren zien haar nog steeds voor een jongetje aan. Wel apart dat elke egyptenaar probeert haar aan te raken of op haar voorhoofd te kussen... Hoewel, liever de mannen dan dan de vrouwen want die kussen haar vol op haar mond...

Tsja en ik?
Ik word alleen door Liss gekust (gelukkig) LOL
Binnenkort weer wat foto's en een uitgebreidere update van Liss haar kant.

Hier mogen jullie het weer even mee doen...

Tot Logs

Mooiste egypte momenten vraagt ze, en dan ook nog eens specifiek vanaf het moment dat we samen in Egypte zijn aangekomen.
Ik ben al eens eerder in Egypte geweest; in 2001 op huwelijksreis met Carolien, begin 2004 met Carlo, toen is mij ook de mogelijkheid aangeboden om bij EasyDivers te gaan leren en werken, in april mijn eerste poging om te starten maar wegens een uistelling van het internship (gelukkig) weer terug naar Nederland. Maar nee, zij wil weer specifiek weten welke momenten mooi waren sinds we hier samen zijn...

ff kijken hè?

Mooie Egypte momenten m.l.b.
1. De aankomst op het vliegveld & de dagen erna
Eerlijk gezegd was ik wat sceptisch, logisch misschien...
Ik neem een bloedmooie vrouw en haar kleine mee naar het land van de kamelendrijvers om daar een nieuwe start samen te maken. Ik was wat bang voor de aanpassingsprobleempjes gezien we toch allebei uit Nederland komen waarin het woord "luxe" meer een feit dan een begrip is. En Liss is niet echt vies van luxe. Ik zelf ook niet, begrijp me niet verkeerd, maar ik weet van mezelf dat ik een behoorlijk aanpassingsvermogen heb als de situatie beneden een vaststaand peil ligt, met niks kun je ook overleven, toch? Daar was ik wel wat bang voor, ook met name ten aanzien van Eva; je wilt immers niet dat die kleine meid ook maar iets te kort komt.
Op het vliegveld aangekomen valt meteen de chaos en de wapens op; heel normaal hier in Hurghada. Liss paste meteen in het plaatje, liet zich niet van de wijs brengen en het leek haast, op dat moment al, alsof ze al jaren in Hurghada was. Na de busrit met Ghouda (zo heet de chauffeur) naar het appartement was haar verbazing over de rijstijl en de auto's al wel te bespeuren. Op dat moment had ik nog een lichte twijfel maar die werd een dag later al weggenomen. Liss past zich prima aan, misschien soms nog wel makkelijker als ikzelf. Ik wil nog teveel dingen in banen leiden terwijl Liss meer iets heeft van, "het komt zoals het komt en komt het niet dan maken we het wel". Ik denk dat dit ook, met recht, echt een nummer één is in mijn mooiste Egypte momenten m.l.b. is.

2. Snorkelen met Liss
Liss' als maagdelijk snorkelaar in het water bij het huisrif van Amal. Op zich is het niet een heel spannend rif, het heeft de tand des tijds, of moet ik de tand des toeristen zeggen, niet zo bijster goed doorstaan maar toch; des al niet te min was haar enthousiasme duidelijk zichtbaar en de geboorte van een snorkelaar was een feit! Dit enthousiasme deed me weer eens realiseren waarom ik zo graag een duikinstructeur wil worden, de blik in haar ogen, de lach om haar mond en de manier waarop ze over de vissen en het koraal sprak, alles wat ze ineens zo snel wilde leren en in zich wilde opnemen, een waterval aan vragen... Dat is DE reden waarom ik dit wil doen wat ik nu doe, dat is de reden dat ik een IDC wil worden. Thx Liss (again ;) )

3. Het taximoment
Gisteren wachtend op een taxibusje. Ik sta, samen met een hele oude egyptenaar zonder tanden in zijn mond, op een busje te wachten wat me voor 25 piaster terug naar Safwa moet brengen. Er stopt een leeg busje; deze rekenen normaal LE 10.- en aangezien ik nog steeds westers ben (of europees in dit geval) dacht de chauffeur de hoofdprijs te kunnen verdienen, dat was duidelijk: hij sprak alleen mij aan en liet de oude man als oud vuil staan. Dus ik gebaarde netjes dat de oude man in kon stappen en deze keek mij ongelovig aan, het is immers een fortuin voor een pokkestukje. De chauffeur liet duidelijk merken dat hij geenzins van plan was om de oude man mee te nemen en vroeg mij wat ik wilde betalen voor een taxirit waarop ik reageerde: "twenty-five piasters, as always", waarop de chauffeur zichtbaar kwaad werd en in het arabisch tegen me begon te bakkesen. Ik heb toen heel subtiel: "Jella, psora emschi" gezegd (snel, als de sodemieter oprotten) waarop de taxichauffeur kwaad wegreed en de egyptenaar en ik lachend achterbleven. De oude man vroeg me toen of ik hier woonde en ik beaamde dit, Gamma Safwa zei ik hem (Moskee Safwa dus). Hij gaf me een hand en toen ben ik verder gewandeld omdat mijn aanwezigheid zijn kans tot een normaal busje verkleinde en ik toch genoeg conditie heb om dat stukkie te lopen...

...voor Liss:
Voor de volgende Goeiste van jou wil ik graag weten wat jouw top drie van "kippevel momenten" zijn...

Zoals beloofd...

Ik had vanmiddag al aangegeven dat ik, als ik de tijd zou hebben, ik weer een logje zou schrijven omdat dat er al een akelig lange tijd bij ingeschoten was. Bij deze dus...

Eigenlijk was vandaag mijn bijkom/bijslaap dag; elke dag lichamelijk actief bezig zijn was voor mij in Nederland niet echt iets wat ik deed en de omschakeling van 15 graden naar 35+ graden begint inmiddels zijn tol wel te vergen. Gebrek aan eetlust en slaap begint langzaam aan toe te nemen. Niet dat we niet op tijd ons bedje in duiken, integendeel: we liggen elke dag netjes op tijd onder de lakens maar om dan alsnog een fatsoenlijke nacht te slapen is een tweede. En slaap je dan een keer fatsoenlijk dan heb je 's ochtends weer de wekker die Eva heet en die zorgt dat je toch op tijd je nestje uit mag omdat de jongedame graag een fles in haar handjes wil en op een andere manier kan je de volume knop niet naar beneden krijgen. En als je dan al om een uur of 7 of half 8 naast je bed staat is de aandrang om nog een keer terug te kruipen best wel groot maar als je eenmaal ligt en je zweet je het apelazerus dan ben je er toch zo weer uit en begin je maar met koffie te zetten en dat soort dingen. De gekste dingen doe ik tegenwoordig 's ochtends: zo heb ik laatst om 7.30 uur de kamer staan te dweilen of zelfs een was gedraaid, met als gevolg dat als ik dan later op het divecenter kom ik mijn zwembroek ben vergeten en ik met een natte boxershort 's middags terug naar huis mag... ach. kleinigheidjes blijf je houden hè?

Tot vandaag ben ik steeds goed vitaal geweest en ik had ook helemaal niet het vermoeden dat het vandaag anders zou worden. Ok, ik mocht vandaag uitslapen en om 8.30 stond ik toch weer naast mijn bed omdat ons natuurlijk wekkertje niet in de gaten had dat ze vandaag ook uit mocht/moest slapen. Die uurtjes pak je later op een dag wel weer. Tenminste, was de planning... Toen Eva voor de eerste keer naar bed ging doken wij er ook weer in alleen vond de jongedame dat ze het na een korte tijd alweer voor gezien kon houden. Dan maar ff het internetcafé in om achterstallige mails op te halen. Net voor het internetcafé hebben we nog ff een kop soep en een fruitsalade gehad alleen is die bouillonblok mij niet goed bekomen: ik stond nagenoeg onmiddelijk op het toillet om de inhoud van mijn maag in de egyptische variant van Villeroy & Boch te legen... En dat gevoel heb ik doorlopend in mijn maag. Dus echt 100% voel ik me vandaag niet. Mijn hoop ging uit naar het tweede moment van slaap toen Eva opnieuw haar duim in haar mond stak maar ook deze keer was van korte duur aangezien ze vond dat ze zich onmiddelijk op haar buik moest draaien toen Liss haar in bed legde en eigenlijk constant een beetje bleef zeuren in haar bedje. Ze is misschien een 10 minuutjes stil geweest en op een gegeven moment was ik toch van mening dat ik haar wel op haar rug kon leggen. Haar armpje waar ze op lag zou inmiddels wel slapen. Eenmaal de kleine opgepakt deed ze een longentest die niet flauw was en half Hurghada kroop de schuilkelders in: blijkbaar was ze niet van plan om nog te gaan liggen en liet dat heel duidelijk horen. Ook het troosten had geen effect dus dan maar de beproefde remedie: "hier mama, ze is stuk! ik wil een nieuwe..." en Eva bij Liss gedropt die haar dus ook onmiddelijk stil had (het zal wel aan mij liggen, maar als ik baby was en mocht kiezen tussen mijn hoofd tegen een behaarde borst te leggen of mijn hoofd tegen Liss' haar borsten dan wist ik het ook wel!). Afijn, ik heb dus nog steeds nauwelijks geslapen en als rode draad door de dag loopt een gesprek over Liss en haar werk of haar toekomstige werk. Dat ze het nooit voor ogen heeft gehad om als cariere kindergezichtjes te beschilderen als vlinder of kat kan ik me voorstellen. En elke andere baan heeft ook zo weer zijn nadelen. De practische kant van Egypte noem ik het maar...

Die practische kant is dat, bij het werk wat ze nu heeft, ze eigenlijk best prettige tijden heeft: van 10 uur 's ochtends tot 17 uur 's middags en dan één avond in de week een dik uurtje kinderdisco. Tenminste; dat is wat ze haar hebben verteld bij haar sollicitatie. Nu blijkt het in realiteit een klein beetje anders te liggen: tot het moment dat er meer mensen bij de kidsclub komen is Liss geen supervisor maar animator wat inhoud dat ze elke dag van 8.30 tot voorbij 17 uur moet werken en dat ze elke avond die kinderdisco moet gaan draaien, haar pauzes worden gebruikt om boodschappen te gaan doen voor de kidsclub want rustig inventariseren zoals beloofd is er niet bij; meteen aan de slag. En uitzicht op versterking van het team is er dus ook niet; dat komt als de kidsclub zich heeft bewezen... Geen zonnig vooruitzicht dus. Andere banen hebben ook weer andere tijden en andere vergoedingen: tijdens een rondje solliciteren kon ze meteen beginnen als restaurant supervisor: een baan waarvan locals zeggen dat men het r weken volhoudt als je er al aan begint: ten eerste is de betaling bar: LE 1000,- per maand (da's een 140 euro) de tijden zijn van vroeg tot laat en ze samen moet werken met een egyptische mannelijke crew waarvan er maar enkele engels spreken en als bijkomend feit schijnen egyptische mannen een gigantisch probleem te hebben om "onder een vrouw te werken" dus word haar werk aan alle kanten onmogelijk gemaakt, volgens insiders die zelf zo'n job hebben geprobeerd. Ook heeft ze een sollicitatie lopen bij een ander divecenter. Het loon, zoals hun aangeven dan, is meer dan goed. Alleen zijn de tijden wat minder: van 7.30 uur tot 19.30 uur. Dat zou inhouden dat ze Eva zowel 's ochtends als 's avonds niet meer ziet aangezien die baan een klein half uurtje reizen per busje is...
Allemaal dillema's en dat terwijl we het inkomen goed kunnen gebruiken aangezien ik de aankomende anderhalve tot twee maanden nog geen inkomen zal hebben, sterker nog; ik moet straks mijn IDC nog gaan betalen wat op zich al een verzoeking zal zijn...

Liss is momenteel net de Dow Jones, het ene moment heeft ze een piek maar dat kan 2 minuten later ook weer een dal zijn. Het ene moment heb je een stralende vrouw naast je op de bank en het andere moment is ze zo dol als een tolletje en kan ze navenant niet meer lopen of blijven staan. Eva blijft het, ondanks haar geweldige longen en het geluid wat ze ermee kan produceren, geweldig doen! Gelukkig maar. En ik? Ik hoop dat ik vannacht een goede nacht heb en dat het morgen betrekkelijk rustig is op het divecenter want als ik morgen, net als gisteren, weer twee duiken van ruim een uur in mijn logboekje mag gaan schrijven dan denk ik dat ik morgenavond bij elkaar geveegd mag worden...
Ach, je kiest voor een nieuw leven en ook dit is een uitdaging, toch? ;)

Ik ben er van overtuigd dat alles goed gaat komen, iets wat ik nog niet kan zeggen van de man die ons matras (nog steeds!) moet gaan leveren en die nu, voor de 21e keer, met autopech op de terugweg van Caïro naar Hurghada staat met een ons matras in weer de verkeerde afmeting terwijl hij weer aan zijn hart geopereerd moet worden: tipje voor nieuwkomers in Egypte: als men vraagt voor een vooruitbetaling, laat die persoon dan lekker barsten en ga naar de volgende ;) Ik slaap er niet minder om hoor...

Volgende keer meer practisch nieuws en hopelijk nog meer positiefs over Liss' gezondheid te melden, tot logs (H)

Vandaag een vrije dag, dus tijd om wat achterstallige emails en dergelijke weg te werken.

Als ik vanavond tijd heb dan ga ik zeker weer met de laptop op schoot zitten om een nieuw logje te maken!
Dus nu moeten jullie maar ff volstaan met een berichtje dat we alledrie, in meer of mindere maten, nog leven ;)

Tot Logs

Het is alweer even geleden dat ik op het logje heb gekrabbeld, op zich een goed teken natuurlijk, dat houd in dat ik druk ben en daardoor waarschijnlijk geen of weinig tijd heb om wat te krabbelen. Dus bij deze maar even een update van wat er de laatste dagen allemaal gebeurt is.

Liss is nog steeds ziek, helaas. Geen energie, duizelig/misselijk en als ze voor 5 minuten kracht heeft verzet ze werk voor 2 uur. Vrouw eigen? In ieder geval niet echt prettig, zeker niet voor Liss die zich dood verveeld in ons appartement.

Internet kunnen we voorlopig nog ff vergeten in ons appartement. De man van het internetcafé die ons de toezegging heeft gedaan is op het matje moeten komen bij de grote baas in Caïro en de beloofde kabel tussen zijn hutje en ons hutje is dus van de baan. Ik ben momenteel in overleg met Nour, die ook hier in het complex woont, of het mogelijk is om gezamenlijk een adsl verbinding aan te vragen. Dit schijnt nogal wat voeten in de aarde te hebben, dus echt erg hoopvol ben ik hier vooralsnog niet over helaas. Het zou verdomd makkelijk zijn om vanuit huis het net op te kunnen maar da's wel ff net een beetje te kostbaar momenteel. Misschien later als we twee salarissen hebben? Dus nu nog ff schaars met contact en cam... sorry.

Ik ben erg druk. Druk op verschillende vlakken.
Op het divecenter als DiveMaster Trainee wat me veel energie kost omdat ik sowieso twee duiken op een dag maak waarbij ik de cursisten eigenlijk helemaal moet begeleiden, in de meeste gevallen zijn het namelijk DSD's (Discover Scuba Diver's) die zelf over geen enkele vaardigheid beschikken maar die op deze manier een keer kunnen ruiken aan hoe het is om te kunnen duiken. Dit houd voor de instructeurs, en mij, dus in dat we alles voor die mensen doen tot aan zwemmen aan toe, alleen het ademen moeten ze zelf doen. Als je een paar "pittige" hebt dan ben je gebroken als je het water uitkomt. Verder zorg je er als DMT voor dat de instructeur de briefing kan houden en dat de materialen ondertussen klaar staan om het water in te gaan, vanmorgen betekende dat bijvoorbeeld dat ik 9 sets op moest bouwen, de mensen hun kleding aan moest laten passen en iedereen mocht voorzien van vinnen, schoenen, maskers en jackets. Na afloop van de duik zorg je dat alles weer gespoeld is en dat het weer op zijn plek terugligt, klaar voor de volgende dag. Na mijn stage ga ik door naar het kinderdagverblijf om Eva op te halen en dan volgt een 15 minuten wandeling door +35 graden, windstil, naar huis waar ik, met kind in buggy en twee tassen, 3 trappen op mag klimmen om daarna, zeiknat van het zweten, onder de douche ga staan om ff af te koelen. Ter illustratie; de koudwater kraan geeft water van ongeveer 20 graden, dus wat dat afkoelen betreft is dat ook meer het idee dan een feit. Dadelijk nog ff verzinnen wat we vanavond eten en boodschappen doen met aansluitend het koken om vanavond weer op het balkon te gaan zitten tot het bedtijd is, en trust me, ik zie me bed graag! Ik heb alleen de laatste dagen wat last van het fenomeen: "wel slapen maar niet uitgerust raken". Dus toch ff wat meer plat tussendoor als het mogelijk is om mijn energie op nivo te houden.

Vandaag heb ik trouwens een wildvreemde, ongeveer 25 jaar oude, tsjechische (denk ik) dame ten huwelijk gevraagd LOL
Ze kwam bij het DiveCenter in tranen op zoek naar een duiker. Wally, die achter de balie stond, vroeg wat er aan de hand was toen de jongedame spontaan begon te huilen: ze was een week getrouwd, dit was haar huwelijksreis en ze was zojuist haar trouwring in de zee verloren. Een catastrofe dus!
Gelukkig had ze de tegenwoordigheid van geest om exact aan te geven waar ze de ring verloren was en ik ben toen alvast met snorkel in het water gesprongen aangezien het toch niet zo gek diep was. Na een paar minuten snorkelen zag ik het gouden ringetje liggen en heb ik deze om de top van mijn wijsvinger geschoven. Met de ring om mijn vinger ben ik gaan staan, keek haar aan en vroeg haar: "wanna marrie me or...?" Ze kon het niet geloven dat ze haar ring weer terug had en ze heeft ons uitgebreid bedankt. Wat de kosten waren voor het terugvinden van de ring? Niks... Geen geld in ieder geval. Na een 10 minuutjes kwam ze terug naar het divecenter en ze sprak me aan, ze was echt blij met wat ik gedaan had en ze wilde me toch bedanken. Als dank gaf ze een fles cognac. Erg ontroerend. Ik heb de fles gedeeld met Wally want die had al het voorwerk al gedaan, ik heb alleen een natte zwembroek gekregen ;) Dus Rina, als je ooit komt, de cognac staat klaar!

Zo, druk dus allemaal hier en weinig tijd voor spannende dingen of stappen. Sorry dat we jullie teleurstellen [grin].

Ik ga nu mijn pc weer afsluiten want Liss wil straks nog ff naar het inet-café om met monster in law bij te beppen en ik ga proberen om Eva rustig te houden zodat ik ook een half oogje dicht kan knijpen...

Tot Logs

Adapting to the climate

... of gewoon zeeziekte?

Liss is al sinds gisteren behoorlijk duizelig, zo erg zelfs dat ze gisteren eerder terug is gekomen van haar werk en niet naar de kinderdisco is geweest waar ze gisteren eigenlijk bij moest zijn. Dus gisteren ff wat rond gevraagd en waarschijnlijk is het toch een vocht te kort of iets van dien aard. Dit is best simpel op te lossen; men neme "de-hydrating powder" en dat los je op in een glas thee, met veel suiker en wat limoensap. Verder hebben we nu ook een vitamine preparaat omdat we niet echt heel veel zin in vast voedsel hebben dus de schijf van vijf wil er nog wel eens bij inschieten hoewel er toch op gelet en gekookt word maar het gewoon niet goed valt of dat je geen trek hebt vanwege de warmte...

Nu heb ik dus al twee dagen een pittige rescue training achter de rug met vrij weinig slaap wegens omstandigheden (warmte en een trubbelend Lissje in bed). En nu begint bij mij de duizeligheid ook in te zetten. We drinken allebei voldoende (ruim 1.5 liter op een dag per persoon) en hebben, sinds vandaag, ook allebei de de-hydrating powder. Ik denk dat we ons thee water maar weer gewoon uit de halve liter flessen Nestlé moeten pakken.

Wel apart trouwens; je hebt verschillende merken water hier en ze schelen elkaar qua prijs niet gek veel. Baraka kom je verreweg het meeste tegen maar naast Baraka heb je ook Schweppes en Nestlé. Als je alleen al Baraka en Nestlé langs elkaar houdt dan valt op dat de samenstelling van Baraka (lokaal water) veel zwaarder is dan Nestlé. Aangezien we in Nederland, door Bill van SafeDiving Eindhoven) al gewaarschuwd zijn voor het Baraka (nierstenen schijnen zich nogal rap op te bouwen) drinken wij dus Nestlé; Eva's flessen en voedingen worden met Nestlé bereid en ons water en aanmaaklimonade (Tang) worden met Nestlé gemaakt. Vorige week kregen we de tip om koffie, thee en koken met kraanwater te doen, het word immers lang genoeg gekookt om bacteriën te doden dus veilig zou het dan iig al moeten zijn. Nou heb ik daar al eens een andere ervaring meegehad, maar goed. Toch maar proberen, Nederlanders als we zijn, maar zo goed lijkt het nu dus niet te vallen.

Dus vanaf vandaag maar weer op safe; alles weer met Nestlé om te kijken of dat ons wat stabieler maakt tijdens ons aanpassingproces hier. Mocht jet geen verandering brengen dan weten we iig dat het kraanwater gekookt ook te gebruiken is en veranderd het wel dan weten we waar het probleem zat...

Tot zover dit informatieve blokje, ik ga me omkleden om boodschappen te doen. Vanavond staat er een risotto op het menu met tomaat, paprika en komkommer. Misschien mik ik er nog wat gerookte kalkoen door. Wel lekker fris en toch stiekem ook voedzaam: eens kijken of ik Liss vanavond wel tot eten kan zetten ;)

Tot Logs

* * * U p d a t e * * *

De voorgaande tekst was alweer een beetje out of date, dus ff een recentere aanvulling hierop. Vanwege Liss' gesteldheid zijn we niet echt toegekomen aan een bezoek aan het internetcafé dus kom ik terug met een recap van de laatste twee dagen. Wat is er gebeurt?
Liss is dus steeds ziek geweest, duizelig, overgeven en diaree. In eerste instantie wees alles uit op een uitdroging wat heel normaal is maar de conclusie van de dokter, die ik vanmorgen heb laten komen op aanraden van Ruud (maximaal 2 dagen diaree, de derde dag de dokter), wees uit dat het een maaginfectie was. Na het aanhoren van de symptomen die ik hem vertelde op weg naar ons appartement en een kort onderzoek van zijn zijde hier ter plekke werd de diagnose gesteld en konden we kiezen uit twee opties:
Optie 1
Behandelen met tabletten, LE 100,- betalen voor het consult en bij de apotheek een aantal kuurtjes halen wat tijdrovend zou zijn en de patient niet ten goede zou komen
Optie 2
Een infuus ter plekke (zoals ook al was voorspeld door Ruud), onmiddelijke bestrijding van de infectie, tegengaan van het overgeven, antibiotica en een zoutoplossing, dit tegen het luttele bedrag van LE 350,-.
Optie 2 was dus de keuze; Liss kreeg een naald in haar arm en in de zoutoplossing werden 4 ampullen geleegd. Een uur na het infuus begint de jongedame alweer wat praatjes te krijgen dus ik denk dat ze het wel goed gaat maken. De dokter heeft gevraagd of ik hem vanavond of vannacht nog even wil bellen hoe het met haar gaat. Wel makkelijk trouwens, de dokter woont recht tegenover ons. Ik heb hem vanmorgen om 9 uur wakker gemaakt aangezien hij nachtdienst heeft in een kliniek maar dat was geen enkel probleem voor hem. Een bijzonder aardige geslaagde man die eigenlijk gespecialiseerd is in kinderen (hoe makkelijk!). Dus nu maar hopen dat Liss nu weer snel op kracht is zodat ook zei kan genieten van de temperatuur buiten in plaats van de vier muren van het appartement.

Verder heb ik mijn rescue cursus op het practische vlak voltooid. Gisteren was ik op het divecenter toen, om een uur of 12, er een duiker volledig in paniek uit het water kwam: ze was haar buddy kwijt en wist niet meer waar ze hem voor het laatst had gezien. Hij had nog maar een beetje lucht en ze was vreselijk bezorgd. Jurgen, mijn mede-student, en ik hebben toen een rescue actie op touw gezet, de taken gedelegeerd zodat de hulpdiensten gewaarschuwd werden, zuurstof op het strand aanwezig was, een snorkelaar mee ging zoeken terwijl er al iemand op het strand met een verrekijker neer werd gezet op zoek naar luchtbellen. Na 12 minuten in het water hadden we het slachtoffer gevonden en die was binnen 7 minuten vanaf de bodem op het strand. Helaas duurde de totale reddingspoging toch 28 minuten inclusief omkleden en dergelijke. Een duidelijk geval van: "Operatie geslaagd, patiënt overleden...". Gelukkig was dit een simulatie. Erg leerzaam en terwijl je met de rescue attempt bezig bent zie je zelf de fouten al ontstaan. Echt fout kun je iets niet doen. Als je de basisstappen maar in je hoofd houd. Tijdens de evaluatie werden er nog een aantal hele bruikbare tips gegeven (kijk of er al persluchtsets van anderen gebruiksklaar zijn in plaats van je eigen set op te bouwen en trek geen volledig pak aan maar spring in je zwembroek in het water). Dingen die in de cursus zelf niet besproken worden maar die wel erg voor de hand liggen.

Gisterenavond zijn we, dankzij de aanwezigheid van Vanessa, samen met zijn tweetjes naar Sekala kunnen gaan. Even een nieuw laken kopen voor op het bed. Lekker met zijn tweetjes op een terrasje gezeten hoewel Liss zich niet echt lekker voelde. Het was een heerlijk ontspannen avond en we hebben er echt van genoten om er heel ff uit te kunnen. Thuis gekomen bleek dat Liss toch iets teveel inspanning geleverd had en zijn we ook eigenlijk linea recta ons bed in gedoken.

Wat hebben we vandaag op de planning?
Ik ga dadelijk weer naar mijn werk en vanavond probeer ik de eigenaar van het internetcafé even aan zijn mouw te trekken. Als het goed is moet er gisteren 80 meter kabel binnen zijn gekomen bij hem om tussen het internetcafé en ons appartement te spannen zodat we, van huis uit, kunnen internetten. Gisterenavond was hij er niet dus onze hoop staat op vandaag; het zou natuurlijk helemaal ideaal zijn als we de laptop hier in de huiskamer het net op kunnen slingeren om onze contacten met Nederland te blijven onderhouden.
Rest mij nu nog Frits en Mayke te feliciteren met het behalen van Rome per fiets!!! (http://www.veghelrome.rutjes.net) en een veilige thuiskomst gewenst van Hurghada...

Dan nu, nogmaals, tot logs

mooie momenten van de afgelopen tijd...

1. wakker worden en naast me kijken
altijd weer een mooi moment, zeker als ze nog niet haar bed uit is...

2. bruiloft van mijn zussie's
eerst zussie I en in april zussie II zoals jullie hebben kunnen zien; prachtig om die dames te zien stralen! En natuurlijk de geboorte van Sam en Goof! (stiekem wel benieuwd naar foto's HINT!) ;)

3. de hernieuwde kennismaking met Liss
gewoon een Uniek moment wat me altijd bij zal blijven


Niet dat we in Egypte geen mooie momenten meer meemaken of hebben meegemaakt, maar er is zoveel te vertellen in de logs dat ik dat aan de logs overlaat. Mijn vis-ontmoetingen komen de volgende keer in Koen's Goeiste...

Tot de volgende goeiste, tot logs

Je kent het wel, je loopt een winkel binnen, je barst van de dorst. Je opent de koeler; pakt er twee blikjes uit, rekent ze af en als je dan buiten op straat ziet wat er aan andere kant in het arabisch opstaat dan ga je je toch vragen stellen...

aan jullie de eer:
welk merk is dit en welke smaak...?

Aangezien de batterijen van de cam ff leeg zijn heb ik een samenvatting van de oude foto's gemaakt om een sfeer impressie te geven van onze vertrekken en onze omgeving: morgen als de batterijen vol zijn en ik aan het genieten ben van mijn vrije dag samen met Eva ga ik nog een keer op pad met mijn cam om foto's te maken van hoe we er nu bij zitten...

De volgende beelden kunnen schokkend overkomen bij sommige personen, het telefoonnummer van stichting correlatie is via het www of "google" op te vragen ;)

Morgen dus foto's van de huidige situatie en niet van de uitpak- en opruimmomenten die we nu achter de rug hebben...