Zaterdag ochtend, Liss staat onder de douche en Eva zit in haar badje. Vandaag waren we er lekker op tijd uit, 9.00. We hebben een bezoekje aan Sekala op het programma staan; sowieso naar het Cotton House, we hebben maar één badhanddoek meegenomen vanuit Nederland en het is toch prettig als ik straks begin met mijn opleiding dat ik toch een handdoek heb, toch? We gaan er ook meteen kijken naar een paar lakens. De nederlandse overtrekken worden hier 's ochtends, met de hand en borstel, gewassen en 's avonds zijn ze wel weer droog, maar één dekbed overtrek staat garant voor nachtenlange "gevechten" tussen Liss en ondergetekende waarbij de laatst genoemde toch met geruime voorsprong de wedstrijd wint... LOL

Gisteren werd ik wakker van de warmte; de stroom was uitgevallen en alle ventilatoren (we hebben er 5 aan het plafond hangen) stonden stil dus het was lichtelijk warm. Toen we gisterenavond terug kwamen in het appartement hadden we gelukkig weer stroom en later in de avond, rond Eva's bedtijd viel de stroom nog een keer, voor korte tijd, uit. Eva lag net een minuut in bed en zette ff een keel op, zoals gewoonlijk, waarop de eigenaar van het appartement die boven ons woont meteen naar beneden werd gestuurd door mevrouw Lofty met een bundeltje kaarsen: "Als de stroom weer uitvalt dan heb je tenminste licht voor de kleine..."
Wel erg lief. Ik moet sowieso zeggen dat Eva hier als een prinsesje behandeld word: iedereen vind haar geweldig, Egyptenaren zijn helemaal weg van baby's. Na het eerste aanzoek heeft ze er de afgelopen dagen nog 3 gehad en er zijn al 2 zoons beloofd voor als ze oud genoeg is...

Ach, zonder stroom heeft ook zijn charmes, de laptop heeft een goede batterij dus ik zit nu, in het donker, een logje te typen met K3 en M-Kids uit de speaker en Eva zit te swingen in een warm badje terwijl Liss lauw douched, ik doe het dadelijk wel met koud water. Je went er vlug aan. Water kun je ook koken op het gas en de boiler houdt het water voor de douche nog wel warm. De koelkast overleefd 5 uur zonder stroom wel zonder al te veel kou te verliezen...

Gisteren avond is Eva's bedje binnengekomen: wat een pracht exemplaar en zoals Liss gisteren al tegen haar moeder zei: "dit bed overleefd de achterkleinkinderen van mijn achterkleinkinderen". En ik denk dat ze gelijk heeft! Ik had met Nour afgesproken dat, als de timmerman klaar was, ik samen met Nour een matrasje zou gaan halen. Nour is alleen gegaan en kwam, na 2 telefoontjes over de hardheid en of er een hoes om moest, terug met een stuk schuimrubber van 120x60x15 in het paars. "Wat kost dat Nour?", "it's a gift from me for Eva.."
Tsja, en daar sta je dan als ouders, sprakeloos te glimlachen van de vrijgevigheid die kleine Eva te beurt valt. Eva heeft ook al een enkelbandje gekregen van een locale juwelier, ze is een echte hartendief... En wij? Trots op de kleine meid. Trots omdat ze het zo goed hier doet en dat alles toch een stuk makkelijker verloopt dan ik had ingeschat.

Eva eet goed, drinkt veel en lacht nagenoeg de hele dag door. Gisteren wilde ik ff gaan snorkelen met Liss en een oppas voor Eva was meteen gevonden. Als we haar fruithap geven kan ze daarna bij Vanessa blijven staan bij het divecenter. Na het snorkelen kregen we haar, toen ze wakker werd, weer netjes verschoond terug! Broodjes worden haar toegestopt, ze word gevoerd door iedereen die de kans en de toestemming krijgt van ons; fallafel, "europese broodjes" van de exclusieve bakker. Gisteren tijdens Liss' sollicitatie heeft Kamel van alles lopen verzinnen wat hij haar kon geven maar ze had net gegeten en een fles had ze al. Hij vond het echt jammer dat hij niks kon doen voor haar... Aanmaak limonade zijn we nog niet tegen gekomen maar Egyptenaren zijn inventief, water met suiker erin opgelost is ook lekker voor haar... Eva heeft dus gelukkig niks te klagen; op wat bultjes/blaasjes na. We twijfelen nog tussen muggenbulten (of bulter voor mijn vader) ;) ) en waterpokken. De tijd zal ons leren wat het is. Vandaag krijgt ze een extra crèmelaagje op haar gebruinde huidje...

Liss is inmiddels klaar met douchen dus het is mijn beurt om onder de pomp te springen...

Tot laters vanuit een zonovergoten Hurghada en tot logs

Tsja, ik dan ook nog maar ff hè?

Ik zal niet letterlijk overnemen wat Liss heeft geschreven, da's wel erg dubbel op.
Gewoon ff een kort logje tussen kindverzorging en sollicitatie/appartementen jacht door.

Liss is Eva aan het verschonen nu die, eigenlijk sinds onze aankomst, haar tuitbeker gebruikt om de yoghurt-drink tot zich te nemen en daarmee de hele tegelvloer onder schildert. Dus dat is ff een nat totje over de kleine en dan in de kleding en petje op. De buggy werkt; da's alvast een voordeeltje. En we zijn er inmiddels ook achter dat een buggy achterwaarts door mul zand trekken makkelijker gaat dan duwen en lichter is dan tillen (zeker met drie tassen boodschappen). Badderen gaat perfect in de wasteil in de badkamer; en een lol dat kleine Eva heeft daarin! We zouden haar, bij wijze van spreken, uren zo kunnen laten zitten, maar na het badderen in papa's en mama's bed is ook niet verkeerd, getuige onderstaande foto's...

Heel stom...
Echt heel stom van me.
Toen ik, ooit lange tijd geleden, begon met loggen was ik een spreker die nooit een blad voor de mond nam. Ik zei wat ik dacht en wat ik voelde. Hierin is een tijdje geleden een omslag in gekomen en exact zo'n omslagpunt heb ik nu weer...

Het vorige omslagpunt lag omstreeks 22 maart, de datum dat ik Liss beter leerde kennen en Liss me duidelijk aangaf dat het prille wat tussen ons in rasse schreden aan het groeien was, zeker niet in de openheid mocht komen om haar moverende redenen. Ik heb dit toen geaccepteerd wat me best wat moeite koste; niet gek als je zo'n geweldige vrouw tegenkomt die alles wat je in leven kende weer extra kleur geeft en zelfs deuren opent die tot dan toe gesloten waren. Liss wilde dat onze relatie niet naar buiten kwam omdat zei een alleenstaande moeder was die nogal "bemoederd" werd door haar vrienden. Pas toen ik net in Egypte was mocht het woord gesproken worden, zoals jullie ook op mijn log hebben kunnen lezen. Ik heb dus veel dingen niet kunnen schrijven op mijn log, wat eigenlijk in het geheel niet mijn stijl is. Ik heb me hier ook niet echt prettig bij gevoeld maar heb het wel gedaan en achteraf gezien denk ik dat ik best een goede keuze toen heb genomen. Zoals ik er nu ook van overtuigd ben dat ik nu weer een goede keuze neem. Dit houd dus niet in dat er "bedroom-story's" of andere dingen uit de privé sfeer breed uitgemeten gaan worden op mijn log. Integendeel: mijn log gaat over mijn leven en mijn keuze om naar Egypte te vertrekken voor langere tijd. Dat mijn log gedeeld word binnenkort en dat Liss ook haar verhalen hier gaat plaatsen is een bewuste keuze van me geweest: Liss schrijft over haar en ons leven in Hurghada en ik schrijf over mijn leven en de practische dingen die mensen tegen gaan komen als je voor langere tijd in Egypte gaat verblijven...

Waarom dan nu weer een omslagpunt?
Omdat er een paar dingen me tegen de borst stoten, zwaar tegen de borst...
We hebben nog een dikke week in Nederland, een week waar ik, op voorhand, Liss al heb gezegd dat ze die tot het maximale moet leven en zoveel mogelijk afscheid van dierbaren moet gaan nemen, simpelweg omdat we ze lange tijd niet gaan zien of spreken. Onder die dierbaren horen een aantal mensen waarmee zei een band heeft opgebouwd in de laatste jaren in een café waar ze werkte. Een vaste groep mensen die altijd op vaste avonden in het café waren en waarmee ze heel wat dingen heeft meegemaakt. Ook activiteiten buiten het café werden gedeeld. Enkele van die groep waren zelfs bij de geboorte van Eva, wat aangeeft dat er toch een sterke band, of het gevoel van een sterke band, is of was. Maar de laatste we(e)k(en) strookt het...

Het volgende deel van dit log zal alleen zichtbaar zijn als je onderstaande link aanklinkt.
Let wel: dit is geen vuilspuwerij of iets van dien aard; dit is een visie van mij. Deze visie is gebasseerd op geconstateerde feiten die wederzijds zijn toegegeven. Mocht je geen behoefte hebben aan het vervolg van dit log of bang zijn dat je jezelf aangesproken voelt, lees dan vooral niet verder.